Politiek commentator Tom-Jan Meeus schreef vandaag over identiteitsjournalistiek, dat journalisten alleen maar mogen schrijven over onderwerpen die dichtbij hun eigen identiteit liggen. Dit leidt volgens hem tot navelstaren.

Meeuws schrijft:

Maar het is een pijnlijk misverstand dat mensen beter over een bepaalde groep kunnen rapporteren als ze er deel van zijn (geweest).

Dan kun je Groningers pas echt begrijpen als je Groninger bent. Chinezen als je Chinees bent. Maar een verslaggever hoort niet zijn eigen wereld als maatstaf te nemen, een verslaggever moet zijn wereld vergroten. Een verslaggever is belangstellend voor wat hij nog niet weet, hopelijk niet voor wat hij allang weet.

 

Helemaal waar. Maar de auteur van kleur is het hier vaak ook wel mee eens. Het probleem is dat redacties van radio- en televisieprogramma’s ‘allochtonen’ vooral vragen voor ‘allochtone’ onderwerpen. Dus dat als je zwart bent je over racisme moet praten en als je Turks bent over de islam. Dat is een slechte zaak. Vrouwen praten allang niet meer alleen over feminisme en homo’s niet slechts over de LGBT-zaak.

Het is een goede zaak als media ‘allochtonen’ vaker laten praten over ‘gewone’ onderwerpen, dan over de voorspelbare thema’s. Misschien kan Pauw om te beginnen Peter R. de Vries permanent vervangen (hij zegt toch niks) door diverse mensen van kleur. Dat maakt Pauw niet alleen diverser, maar ook nog eens een stuk aangenamer.

 

Afbeelding: https://racismscale.weebly.com/