Israël zorgt niet alleen voor polarisatie in de politiek maar ook in de kerken. Veel protestantse christenen steunen Israël door dik en dun, maar een linkse, vrijzinnige minderheid komt daartegen in verzet.

De brief, ondertekend door ds. Harmen Jansen, ds. Johan van den Berg, ds. Hans Baart, ds. Bram Grandia, ds. Rien Wattel, ds. Jan den Hertog, ds. Willemien Keuning, is gericht aan de scriba van de synode ds. Rene de Reuver. Hij moet de discussie over de ‘onopgeefbare verbondenheid met Israël’ openen. De vrijzinnige predikant ds. Jan Offringa heeft namelijk vorige week een kritisch manifest hierover geschreven, getiteld ‘De kerk kan prima zonder Israëltheologie’, waarin hij de kerkordelijke onopgeefbare verbondenheid van de Protestantse Kerk met Israël en de jaarlijkse Israëlzondag ter discussie stelt.

De auteurs van de open brief schrijven:

Individueel zullen we op onderdelen van het betoog van collega Offringa misschien nuanceringen willen aanbrengen, maar over de hoofdlijn zijn we het van harte met hem eens. Een recente discussie op social media maakte duidelijk dat de moeite met de Israëlzondag breed gedeeld wordt vanwege de dubbelzinnigheid van de term ‘volk Israël’. Die laat namelijk de mogelijkheid open dat de kerk zich onopgeefbaar loyaal verklaart aan de staat Israël. Die loyaliteit kunnen veel christenen, voorgangers en kerkleden, moreel en spiritueel niet opbrengen.

(…)

Het is dan ook hoog tijd dat wij ons herbezinnen op de betekenis van het Evangelie voor onze houding ten opzichte van de staat Israël, het jodendom en de nu al zeventig jaar durende langzame maar zekere verdrijving en kneveling van het Palestijnse volk. Grote delen van de Westelijke Jordaanoever worden momenteel keihard etnisch gezuiverd door Israëls militaire autoriteiten! Onze christelijke broeders en zusters daar vertellen ons dat het ‘alleen maar steeds erger’ wordt. Onze kerkleiding brengt dit echter niet onder de aandacht van de kerkleden, gegijzeld door een uitleg van het kerkordeartikel waarin kritiek op de staat Israël al gauw antisemitisch heet.

De briefschrijvers zijn van mening dat de PKN mag vasthouden aan een jaarlijkse zondag, maar dit moet geen Israëlzondag zijn maar een Jodendomzondag. De auteurs sluiten zich daarnaast aan bij het initiatief van de Wereldraad van Kerken om voor vrede in Israël en Palestina te bidden.

 

Afbeelding: Wikipedia / Wikimedia Commons