Hans Labohm (73) is onafhankelijk econoom en blogger op De Dagelijkse Standaard, waar hij bijna dagelijks over klimaat, energie en aanverwante zaken publiceert. Hij is actief binnen de VVD als lid van de redactie van Liberaal Reveil. In een vorig leven was hij plv. adviseur Beleidsplanning bij Buitenlandse Zaken, plv. Nederlands Vertegenwoordiger bij de OESO en Senior Visiting Fellow bij het Instituut Clingendael.

Welke plek op aarde zou je nog eens willen bezoeken?

‘Ik heb behoorlijk wat gereisd. Ik heb echter een toenemende hekel gekregen aan het sardinegevoel van vliegreizen. Toen ik laatst naar Chicago vloog, was mijn stoel kapot, waardoor mijn leuning op de schoot van de persoon achter mij lag. Dat was niet prettig. Maar ik zou nog graag nog eens met mijn eigen boot naar Zuid-Bretagne en de Kanaaleilanden willen zeilen. Ik zeil wel vaker, maar meestal kom ik niet verder dan Boulogne of Dover. Je hoeft niet langs douanes of door bodyscans – heerlijk.’

Welk voedsel zou je nog eens willen eten?

‘Ik ben een liefhebber van de Franse keuken. Een etentje bij een Michelin-sterrenrestaurant is voor mij het summum van genot. Ik woon in Leimuiden, een beetje geïsoleerd dus. Hier hebben we helaas geen sterrenrestaurants. En De Witte Zwaan in De Bilt was ook prima, toch? Helaas heb ik er niet zo van genoten, want ik had griep onder de leden – nee, het had niets te maken met die verloren weddenschap.’

Welke film wil je ooit nog eens zien of welk boek boek wil je ooit nog eens lezen?

‘In mijn studietijd ging ik bijna dagelijks naar de film. In die tijd zag ik er een aantal die een verpletterende indruk op mij maakten. Later zag ik ze opnieuw. Het bleek dat zij toch wel erg tijdgebonden waren en niet meer in staat waren de oorspronkelijke emoties bij mij op te roepen.’

‘Bij boeken is dat anders. Het boek dat ik geweldig vind, is The Road to Serfdom van Friedrich von Hayek. Dat boek is echt een knaller. Het gaat over de invloed die de economische orde heeft op individuele vrijheid. Het boek bevat ook interessante discussies tussen Von Hayek en zijn linkse collega’s in Engeland en de VS.’

Met welke vrouw zou je nog eens een wijntje willen drinken?

‘Met mijn vriendin, die enkele jaren geleden is overleden. Pas te laat realiseer je je dat je kansen te weinig hebt benut.’

Wie zou je het liefst achterlaten op een onbewoond eiland?

‘Al Gore, die vele Amerikaanse pensionados van hun spaarcenten heeft beroofd door stelselmatige desinformatie over die verschrikkelijke opwarming van de aarde te verspreiden – die maar steeds niet wil komen – en velen van hen heeft verleid in verliesgevende fondsen voor hernieuwbare energie te investeren.’

Wat zou u nog graag zien gebeuren in de politiek?

‘Er is een sluipende collectivisering aan de gang die de vrijheid van het menselijk individu hoe langer hoe meer beperkt.’

‘Ten eerste is er de strijd tegen terrorisme, die is bedoeld om de vrijheid te beschermen, maar er tegelijkertijd een inperking van vormt. Ten tweede heb je Big Data, wat wordt versterkt door de strijd tegen terrorisme, en wat allerlei info vrijgeeft over individuen. Een grove schending van privacy. Ten derde is er nog de staat die te veel taken op zich neemt, wat leidt tot een stijging van de overheidsschulden die toch ooit zullen moeten worden afgelost. Dat kan alleen als het aandeel van de overheid in het nationaal inkomen groeit. Oftewel: het zal ten koste gaan van ons geld.’

‘En last but not least: de maatschappelijke transformatie die door de klimaatalarmisten wordt bepleit om die verschrikkelijke opwarming van de aarde tegen te gaan. In hun visie dient de terugdringing dan wel afschaffing van het gebruik van fossiele brandstoffen in het teken te staan van maatschappelijke transformatie. In feite is dit een frontale aanval op de markteconomie en de nationale soevereiniteit. Klimaatbeleid is in hun visie een hefboom voor versterking van de rol van de staat en internationale organisaties als de VN. Van wie hebben de betrokken beambten het mandaat gekregen om deze gedachten te propageren?’

‘Er is een collectivistische tsunami aan de gang. Wereldwijd zit het klassieke liberalisme in het verdomhoekje. Het is niet in staat voldoende tegenwicht te bieden.’

U verloor onlangs een weddenschap van Bart Strengers van het Planbureau voor de Leefomgeving, waarover we konden lezen op Jalta. Zou u die nog eens aangaan?
‘In het begin voelde ik weinig voor die weddenschap, maar het heeft toch op een speelse manier de aandacht gevestigd op het belangrijke klimaatdebat. Mijn buurman begon laatst over dat flesje wijn. En toen ik bij mijn garage kwam, wist ook de monteur ervan. Dat is natuurlijk leuk.’

‘Voor een nieuwe weddenschap zou ik echt weer even moeten studeren. Voor de komende tien jaar voorspel ik een stabilisatie van de temperatuur. Dat is niet zo bijzonder, want dat denken sommige prominente wetenschappers uit de mainstream ook. Wij sceptici gaan niet hun kant op. De broeikasgelovigen zijn ónze kant op gekomen. Natuurlijk krijg ik weleens ongelijk, zoals bij die weddenschap, maar het zijn de broeikas-extremisten die op elke slak zout leggen. Zij hebben scheldwoorden voor ons, zoals ‘ontkenners’, wat een kwaadaardige bijsmaak heeft met de Holocaust. Ik heb daarom voor de alarmisten ook een naam bedacht: klimaatflagellanten, want het lijkt op godsdienstwaanzin.’