Peter Hoekstra heeft een slechte nacht gehad. Na leugens te hebben verspreid over ‘no-go zones’ en verbrande politici in Nederland, werd de Amerikaanse ambassadeur in Nederland met deze onwaarheden op een kritische wijze geconfronteerd door de Nederlandse pers. Was journalistiek Nederland altijd maar zo kritisch.

‘Gaat u de no-go zones bezoeken?’ en ‘kunt u een voorbeeld noemen van een politicus die in brand is gestoken de afgelopen jaren?’ waren de moeilijke vragen waar Hoekstra het mee moest doen. In plaats van zijn excuses aan te bieden voor de fabels die de ambassadeur vertelde, negeerde hij de vragen. Dat stuitte op felle kritiek van de pers. ‘Dit is niet hoe het werkt’, werd er vanuit de zaal geroepen. ‘Dit is Nederland. Hier moet u vragen beantwoorden’. Het vuur werd Peter Hoekstra aan de schenen gelegd.

Hoekstra stond flink voor paal. De journalisten waren erg kritisch en bewezen waarom ze het waard zijn om het beroep van journalist uit te oefenen. Helaas geldt dat niet voor elk interview dat te lezen is en te zien is op tv. Journalisten in Nederland zijn kritisch, maar niet scherp genoeg. Zo kwam Sylvana Simons bij een interview met Pieter-Jan Hagens in Buitenhof met de onwaarheid dat Caitlin Kuit, tot voor kort kandidaat-gemeenteraadslid voor BIJ1 Amsterdam, psychiater is geweest. Hoewel er veel tegen te werpen was, bleef Hagens stil. Ook werd er geen enkele kritische vraag over haar partijprogramma gesteld. Het was een monoloog voor Simons.

Ook de andere kant van het politieke spectrum, Forum voor Democratie, wordt flink gepamperd. Om de haverklap verschijnt er een artikel waar Baudet en de zijnen in de watten worden gelegd. De partij stijgt, dat kan niemand ontkennen, maar er verschijnen constant interviews of verslagen van het Forum. In de Volkskrant, nog een keer in de Volkskrant, in het NRC en ook in het AD. Het lijkt alsof hij zonder moeite wegkomt met het feit dat hij met Jared Taylor, een beroepsracist, dineerde en het had over ‘homeopatische verdunning’. Hoe gekker de uitspraak, hoe meer aandacht, hoe meer zetels in de peilingen.

Tot slot, een recenter voorbeeld van de talkshow Jinek. Gisterenavond werd een video van Rambam besproken waarin naar buiten zou komen dat bij de ontgroening van het UVSV (een moeilijke afkorting voor het Utrechtse vrouwenstudentencorps) astmamedicijnen werden afgepakt en leden gevoerd werden. Het eerste is discutabel, bleek na een gesprek met de praeses (voorzitter) van de vereniging, maar het tweede werd niet van tafel geveegd. Sterker nog, het was gewoon te zien in de video. Nu valt er prima wat te zeggen voor corpsleden die zich willen laten ontgroenen. Ik hou ze niet tegen. Wel kunnen er kritische vragen gesteld worden over waaróm zo’n ontgroening goed zou zijn, wat de meerwaarde is van een corporale en hiërarchische cultuur. De vragen beleven grotendeels uit.

Journalisten kunnen kritisch zijn. Dat is hun baan, immers. Desalniettemin mag de journalistiek in Nederland pinniger. Sommigen komen met wel heel aparte uitspraken weg, anderen met halve waarheden. Het is tijd dat het de subjecten van journalistiek lastiger wordt gemaakt.

 

Afbeelding: screenshot NOS