Nico Haasbroek is als journalist autodidact en heeft verder alleen “Mulo-A met minderwaardigheidscomplex”. Hij was buitenlandcorrespondent, oprichter en veertien jaar hoofdredacteur van RTV Rijnmond en zes jaar hoofdredacteur van het NOS Journaal. Eerder verschenen zijn boeken KLM-Affaires en De Journaaljaren. Haasbroek doceerde een aantal jaren aan Universiteit van Amsterdam en is momenteel actief binnen de Vereniging voor Onderzoeksjournalistiek en de werkgroep Andere Publieke Omroep. Hij doet momenteel honderd dagen lang als Middellandman verslag van zijn eigen Rotterdamse wijk Middelland.

Welke plek op aarde zou je nog willen bezoeken?

Nico_Haasbroek“Dat is een oude badplaats in de buurt van Genua, Nervi genaamd. Denk aan de Rivièra-sfeer en vergane glorie. Het is daar heerlijk rustig. Er zijn veel hotels met cabines aan de Middellandse Zee. Er ligt een heel lang wandelpad met een blauwe ijzeren leuning. Aan de ene kant rotsen, aan andere kant de zee. Met trapjes kun je naar beneden en zwemmen. Om de paar honderd meter heb je tentjes, waar je cappuccino kunt drinken en pasta kunt eten. Dat is de meest ontspannen plek waar ik ooit ben geweest ben en daar wil ik graag nog een keer heen.”

Is er een boek dat je ooit nog wil lezen?

“Ik heb een paar jaar geleden weer de wereld van het boek ontdekt. Dat vind ik de leukste wereld die er is. Als je heel bijzondere boeken leest, dan kom je op plekken waar je nog nooit bent geweest. Gewoon in je luie stoel. Ik heb net een boek gelezen dat De vegetariër heet. Het is heel spannend en speelt zich af in Zuid-Korea. De schrijfster Han Kang is een nieuwe ster. Ik heb onlangs Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel Garcia Marquez gelezen, daarnaast Umberto Eco, The Circle van Dave Eggers over hoe de wereld van het internet kan ontsporen en Onderworpen (Soumission) van Michel Houellebecq. Ik ben een groot fan van Hoellebecq. Van hem heb ik echt alles gelezen.”

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse media?

“Het belangrijkste is wel dat de agendajournalistiek zal afnemen. Overal in Nederland, bij de Volkskrant, het Journaal, noem maar op, heb je grote kantoortuinen. Daar zijn redacteuren achter beeldschermen bezig met agendajournalistiek. Zij zitten de hele dag berichten en artikelen van de persbureaus en andere media over te tikken. Maar dat is allemaal al bekend, dus ze zijn helemaal niet bezig met echte nieuwsgaring of het onderzoeken van zaken. Die manier van nieuws maken, haat ik. Ze jatten ook allemaal van elkaar. Dat mag ook wel eens gezegd worden. De enige uitzondering zijn natuurlijk de onderzoeksjournalisten. Ik vind ook dat er veel meer onderzoeksjournalistiek moet komen. Ik ben zelf als Middellandman actief. Dat is mijn reactie op de vercommercialiseerde journalistiek. Pak een gebied en ga daar met iedereen praten. Ga zo’n gebied helemaal inslurpen. Dan ontdek je echt van alles.”

“De hele publieke omroep moet ook op de schop. Ik heb nu de tv aan staan en zie bijvoorbeeld iets van Frans Bauer, Viva la Frans of zo. Dat is echt helemaal niks. Het mag van mij wel uitzonden worden, maar bij voorkeur niet op de publieke omroep. Ik zit bij de Werkgroep Andere Publieke Omroep en wij vinden dat de publieke omroep terug moet naar zijn kerntaak, namelijk het brengen van informatie en cultuur. Maak twee mooie netten en concentreer je daarop. De rest, sport en amusement, mogen de commerciëlen doen.”

Met welke vrouw zou je ooit een wijntje willen drinken?

“Mag het ook een man zijn? Dat is David van Reybrouck. Hij gaat nu een boek over de koloniale tijd in Indonesië schrijven. Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik heb een band met die man. Hij is bezig met dingen waar het om gaat. Hij snapt dat politiek Den Haag er steeds minder toe doet. Daar heb je het ene zogenaamde schandaal na het andere. Dat gaat echt helemaal nergens meer over. Bovendien worden de belangrijke beslissingen in Brussel genomen. In een globaliserende wereld zal de aard van de democratie veranderen. Hij zal voor een deel internationaler en deels juist lokaler worden. De grote steden gaan de centra van de nieuwe politiek worden. De natiestaten, zoals ze het noemen, kunnen me gestolen worden. Daar heb ik helemaal niks mee.”

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse samenleving?

“Ik hoop dat de bewoners van mijn stad echt gaan samenleven. Ik ben als Middellandman eigenlijk aan het onderzoeken waarom mensen zo langs elkaar heen leven. In de discussie kom je twee antwoorden tegen: ‘Maak je niet druk. Het komt vanzelf wel goed.’ En: ‘Je moet er wel wat voor gaan doen.’ Dat gaat het bijvoorbeeld om de prangende vraag: ‘Wie gaat de billen van de buurman wassen?’ In deze tijd van de decentralisatie van de zorg, gaat dat een kwestie worden. Waar ligt de grens? Mijn buurman zegt: ‘Nou dat wil ik best doen.’ Maar ik zeg: ‘Ik niet! Ik wil hem best met van alles helpen, maar niet met dat.’ Dus daar zul je een oplossing voor moeten zoeken. Je moet een keer beginnen met erover te praten en erover na te denken.”

In welke periode van de geschiedenis zou je één dag willen leven?

“In de periode van 2080 tot 2100. Want ik ben benieuwd wat mijn dochter dan geworden is. Maar ik ben ook heel nieuwsgierig naar die toekomst. Je kunt de toekomst niet voorspellen, maar je kunt hem wel proberen mede te beïnvloeden. Mijn houding is dat je de toekomst niet passief op je af moet laten komen, maar moet nadenken over de mogelijke veranderingen die gaan komen. Hoe je die kunt beïnvloeden. Hoe kun je trends in beweging kunt zetten, waardoor je deel gaat uitmaken van die veranderingen?”

Wie zou je achterlaten op een onbewoond eiland?

“Alle bekende Nederlanders. Mag dat? Al die mensen die bezig zijn met het worden van bekende Nederlander of bekende Nederlander te blijven. Beide groepen vind ik zielig. Ik ben het zelf ook een beetje geweest en toen was ik verblind. Ik ging op een verkeerde manier met mijn ijdelheid om. Nu ik ouder ben, moet ik daar heel erg om lachen. Wat een zielige vertoning zeg! Het ergste is die dagelijkse tv-incest van BN’ers. Elke dag zitten er BN’ers in programma’s als DWDD, Jinek en Pauw om programma´s van andere BN’ers aan te prijzen en kritiekloos veren in hun reet te steken. Die moeten allemaal naar dat eiland toe, als er maar genoeg veren zijn. Ze kunnen dan voor elkaar tv-programma’s maken en elkaar interviewen tot ze er bij neer vallen.”