Elma Drayer (57) is schrijver en columnist. Drayer studeerde Nederlandse taal en Letterkunde aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. In haar journalistieke loopbaan was ze onder meer redacteur voor Vrij Nederland en columnist bij dagblad Trouw. In 2010 verscheen haar boek ‘Verwende prinsesjes. Portret van de Nederlandse vrouw’ bij De Bezige Bij. Eind vorig jaar stapte ze op bij Trouw vanwege de affaire-Ramesar. Sinds februari schrijft ze columns voor de Volkskrant.

Welke plek op aarde zou je ooit nog eens willen bezoeken?
“Als ik nog een half jaar te leven zou hebben, zou ik al mijn geld van de bank halen en een rondreis maken langs alle grote operahuizen ter wereld. New York, Milaan, Sydney… Ik zou dan ook meteen eersterangs zitplaatsen regelen, haha. Ik heb veel gereisd in mijn leven en zit elk jaar, nu ook, in Italië. Ik hoef niet zo nodig meer met een rugzakje de wereld door te trekken, maar die operahuizen bezoeken, lijkt me geweldig.”

Is er een boek of een film die je ooit nog zou willen lezen/zien?
“Sinds mijn zeventiende lees ik elke twee, drie jaar De boeken der kleine zielen van Louis Couperus. Ik ken het verhaal inmiddels precies, maar elke keer valt me weer iets nieuws op – dat is het kenmerk van een waar meesterwerk. Op elke leeftijd treffen mij andere dingen. Ik ga ‘m volgend jaar weer lezen en ik zie er nu alweer naar uit. Ik weet nu al dat ik er weer helemaal door gegrepen zal worden.”

Welk museum zou je ooit nog willen bezoeken?
“Ik heb eigenlijk alle grote musea wel bezocht. Ik woon om de hoek van het Rijksmuseum en het nieuwe Rijks heb ik met de Late Rembrandt nu ook eindelijk bezocht. Dus nee, er staat geen museum meer op mijn lijstje. Als ik iets graag wil, dan doe ik het ook.”

Ik hoop nog de periode mee te maken waarin islamitische Nederlanders er echt bij horen

In welke periode van de geschiedenis zou je één dag willen leven?
“In Nederland, eind Negentiende Eeuw. In die tijd werden de grote naturalistische romans geschreven, met opvallend veel vrouwelijke hoofdpersonen. Het was zo’n opwindende tijd, waarin zo veel veranderde en nieuwe ideeën ontstonden. Ik zou heel graag in het Amsterdam van 1895 willen rondlopen. Gewoon, om te voelen en te ruiken hoe het er was, de grachtengordel in zijn volle glorie te zien. Ik heb een veel te romantisch beeld van die tijd. Eindeloos kan ik kijken naar die oude zwartwitbeelden van Amsterdam. En ik weet dat daar weinig van zou overblijven als ik daar eenmaal zou rondlopen. De stinkende grachten en riolen, de armoede. Nee, ben je gek, ik geloof heus niet dat die tijd beter was dan nu.”

Drayer1Welke ontwikkeling in de Nederlandse samenleving hoop je nog mee te maken?
“Ik hoop nog de periode mee te maken waarin islamitische Nederlanders er echt bij horen. Dat ze geïntegreerd zijn, dat de angst voor hen weg is en dat hun slachtofferdenken is verdwenen. Maar ik schat in dat het nog wel een jaar of dertig zal duren voor het zover is. Ik word binnenkort 58, dus dan zou ik een jaar of 88 moeten worden en ik weet niet of ik dat haal.”

Met welke man zou je eens een wijntje willen drinken?
“Die zijn allemaal dood. Mijn vader is in 2003 overleden. Ik zou hem graag willen vertellen over wat er allemaal is gebeurd en hoe het gaat met mijn dochter, die hij alleen als klein meisje heeft gekend en nu bijna 25 is. Het lijkt me zo heerlijk hem nog eens te spreken. Echt, ik kan daar over dromen. Ook mijn ex-man is vorig jaar overleden. We waren al heel lang gescheiden, maar het contact was nog goed. Als mijn dochter iets meemaakt, spijt het me dat hij er niet van weet.”

Wie zou je willen achterlaten op een onbewoond eiland?
“Alle religieuze gekken die denken dat ze misdaden kunnen rechtvaardigen vanuit hun geloof. Aanslagen plegen, hoofden afhakken… Moslims hebben niet het alleenrecht op religieuze achterlijkheid, maar van de extremisten onder hen heeft de wereld wel erg veel last. Stuur die maar lekker naar dat onbewoonde eiland, dan kunnen ze elkaar het leven zuur maken.”