Dennis Honing (26) woont in Haarlem, waar hij ook is geboren en getogen. Zijn opleiding was een ‘drama’, zoals hij het zelf formuleert. Hij zat op een ZMOK-school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen. Na een verblijf in een jeugdgevangenis, voltooide hij een mbo-1-opleiding, waar hij zijn Somalische vrouw leerde kennen. Honing bekeerde zich tot de islam. Vervolgens begon hij aan een mbo 2 in Amsterdam, maar maakte die opleiding nooit af, omdat hij van een Amsterdamse imam de kans kreeg om op kosten van deze geestelijke Arabisch te gaan studeren in Egypte.

Dennis Honing

Dennis Honing

Hij werkte als meterstandenopnemer voor Nuon, in een farmaceutisch magazijn, supermarkten en heeft momenteel een betrekking bij een drukkerij in de Zaanstreek, waar ‘wuppies, brochures en weet ik wat allemaal’ worden gedrukt voor supermarkten. Als voormalig moslimradicaal is hij regelmatig te gast in verschillende tv-praatprogramma’s en geeft lezingen door het hele land. Begin 2015 verscheen het boek dat hij samen met Elsevier-journaliste Nikki Sterkenburg schreef: Ongeloofwaardig. Hoe ik mezelf radicaliseerde – en daarvan terugkwam.

Welke plek op aarde zou je ooit nog eens willen bezoeken?

‘Als ik moet kiezen, dan zou ik naar Somalië willen. Ik ben getrouwd met een Somalische vrouw en zou het leuk vinden als mijn vier kinderen het land zouden zien. Een groot deel van het land is in handen van Al Shabaab, die moslimterreurgroep daar. Maar op dit moment is het in Mogadishu redelijk veilig. Ik wacht echter af hoe het zich gaat ontwikkelen daar. Met mijn kritische uitspraken over radicale moslims, moet ik toch erg uitkijken. Er hoeft er maar één te zijn die dat door mailt en dan kan het zo misgaan. Ik ben voor IS toch een opportunistische afvallige, een westers georiënteerde gladgeschoren verrader. Daarnaast ben ik natuurlijk ook een opvallende lange blanke daar en dus waarschijnlijk geld en publiciteit waard. Als ze mij doodmaken, dan heeft dat veel meer impact dan dat ze een Somaliër pakken. Dus ik wacht nog maar even.’

Is er een boek dat je ooit nog wil lezen?

‘Doordat ik zo druk ben en mezelf zo moeilijk kan concentreren, ben ik een slechte lezer.
Door een column kom ik nog wel heen, maar een pil van Dostojevski is lastig voor mij. Ook al zou ik die graag lezen. Een boek dat ik echt graag wil lezen, is The expulsion of the Moriscos from Spain, samengesteld door Gerard Wiegers van de Universiteit van Amsterdam, in samenwerking met Mercedes García-Arenal. Zij hebben onderzoek gedaan naar de verdrijving van de laatste moslims in Spanje en beschrijven waar die driehonderdduizend Morisco’s heentrokken en hoe dat allemaal ging. Ze kwamen in Venetië en Marokko terecht, maar ook naar Amsterdam. Het verblijf in Amsterdam was niet erg geslaagd en vervolgens emigreerden ze naar Istanboel. Dat soort historische verhalen interesseren me. Ik hou van boeken die de tijdgeest weergeven. Ik begrijp dat bijvoorbeeld Gerrit Komrij dat goed kon in zijn romans. Dus Komrij staat ook op mijn lijst.’

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse media?

‘De Nederlandse media – ik heb het over televisie – bestaan voor een groot deel uit kleine elitaire eilandjes in Hilversum en op het terrein van de Westergasfabriek (DWDD). Bij de meeste praatprogramma’s heb je te maken met een gemanipuleerde werkelijkheid, waar altijd alleen een bepaald slag gasten komt. Ik kom zelf graag bij Pauw, omdat ik vind dat daar toch een gevarieerdere groep komt. Van Pauw wordt gezegd, dat hij heel links is. Maar als het over de islam gaat, is hij op een heel gezonde manier cynisch en doortastend. Als ik niet met een goed verhaal kom, dan word ik door hem ook gewoon aangepakt. Maar de DWDD had laatst bijvoorbeeld de hiphopper Kempi als gast. Dat is gewoon een pooier, een dief en een cocaïneverkoper, die nooit over iets anders rapt dan dat soort zaken. Laatst zag ook weer één of andere negroïde rapper, ene Sevn Alias, die ook weer over drugsrunners rapte en verkondigde dat je alleen met drugshandel je geld kunt verdienen.’

‘Dan heb je Studio PowNed. Daar zat ik een keer met Dilan Yesilgoz, een valse chihuahua, die overal kritisch over is, behalve over het feit dat de VVD niet wil stoppen met wapenverkopen aan Saoedi-Arabië. Annabel Nanninga zit daar ook vaak, maar die is dan nog heel intelligent. PowNed leunt heel erg naar rechts en de DWDD is weer doorgedraaid links, dat bovendien rappers een podium geeft die cocaïneverkoop propageren. Dus alles is enorm ideologisch gekleurd.’

‘Maar mijn belangrijkste bezwaar is toch wel, dat ik in die programma’s vrijwel nooit iets hoor over de zaken die echt in de samenleving spelen. Ze staan buiten de werkelijkheid. Het zijn allemaal sound bytes. Het moet vooral snel en spannend zijn. Verschillende omroepen zitten bovendien in een heel idealistische luchtbel. Als ik bijvoorbeeld kritisch ben over vluchtelingen, dan schrikken ze zich helemaal kapot.’

‘Ik zeg bijvoorbeeld: “Als ik een brandend huis ontvlucht, dan vlucht ik naar mijn buren en reis ik niet af naar de villabewoners in Aerdenhout of Wassenaar om onderdak te vragen. Het is wel heel toevallig als jij als Syrische vluchteling helemaal in Zweden terechtkomt, begrijp je?” Nou daar schrikken ze heel erg van. Gaan die wenkbrauwen ophoog.’

‘Aan de andere kant, bij Rutger Castricum in Studio PowNed, kan de kritische koek over vluchtelingen weer niet op. Daar kun je bij wijze van spreken beweren dat vluchtelingen koudbloedig zijn, schubben hebben en geen zonlicht verdragen. Er is blijkbaar bijna nergens een plek waar het neutrale midden wordt gezocht. Het is heel erg een tijd van uitersten geworden. Maar Pauw vind ik dus wel goed. Daar wordt net zo kritisch gesproken over de islam als over het christendom. Zo hoort het.’

‘PowNed is inderdaad maar een kleine zender. Maar ook als je klein bent, kun je veel invloed hebben. Ook als je klein bent, moet je niet precies dezelfde fouten te gaan maken als de politiek correcte meerderheid. Ik heb bijvoorbeeld altijd heel veel kritiek op de negerhaat van Marokkanen. “Nou ik kan echt niet met een neger thuiskomen,” hoor ik dan van Marokkanen. Als ik daar wat van zeg, krijg ik altijd te horen: “Ja, maar we zijn slechts met een half miljoen. Je kunt dat niet vergelijken met het racisme van de autochtone meerderheid.” Ik zeg dan: “Flauwe kul. Al ben je maar met vijf man. Als jij op negers neerkijkt en die discrimineert, dan ben je evengoed een keiharde racist.”‘

‘Maar het is nog steeds moeilijk om kritiek op minderheden te hebben, ook al zijn het inmiddels grote minderheden geworden. Dan gaat al snel het Auschwitz-alarm af. Dat is een touwtje dat voortdurend heel strak gespannen staat. Ondertussen halen we hier groepen moslims binnen, die homofoob zijn en vrouwen minderwaardig vinden. Hun herkomstlanden zouden bakens van ethiek wezen, waar zogenaamd geen racisme voorkomt, maar juist hier in het westen zou de morele verloedering breed hebben toegeslagen. Kijk, de Turken tijdens de laatste periode van het Ottomaanse rijk beschouwden de Armeniërs ook maar als geleedpotigen die onder een steen vandaan gekropen waren. Een deel van de Turken hier denkt er nog steeds zo over. Ik kom regelmatig in een extreemrechts Turks hol in Amsterdam om me te laten knippen voor negen euro. Daar zie ik de portretten van Atatürk en Djingis Khan aan de muur hangen. Dat zijn gewoon Turkse neonazi’s.’

Met welke man of vrouw zou je ooit een wijntje willen drinken?

‘Ik heb een aparte figuur, namelijk Dom Marcellin Theeuwes. Hij is oorspronkelijk Brabander en was tot voor kort de 72ste generale prior van de kartuizerorde in een klooster in Frankrijk. Dat is een hele strenge orde die al meer dan negenhonderd jaar bestaat, misschien wel de strengste in de christelijke wereld. Zij zitten achttien uur per dag in hun eigen cel en zwijgen de hele dag. Op vrijdag eten ze alleen water en brood en ze eten nooit vlees. Alleen op zondag eten ze één keer samen en één maal per maand maken ze gezamenlijk een bergwandeling. Het klooster ligt in Portes in de Franse Alpen. Ik vind het intrigerend dat een Nederlander daar vijftien jaar prior is geweest. Hij is ooit door Leo Feijen geïnterviewd voor de RKK. Hij leeft nog, ging al heel jong het klooster in en is nu in de zeventig. Ik heb verschillende boeken over hem gelezen. Het lijkt me een heel sympathieke man die heel zijn leven heeft gewijd aan nadenken over God en zichzelf. Als je de stilte laat spreken, dan kom je pas echt toe aan zelfreflectie. Als het gaat om menselijke emoties als jalousie, verdriet en agressie, dan lopen we altijd weer tegen dezelfde problemen aan. Maar als je al zo lang  zwijgt, kom je dan tot diepe inzichten? Kun je dan uit die eeuwige cirkel van herhalingen komen? Dat zou ik hem willen vragen.’

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse samenleving?

‘Ik hoop dat de multiculturele samenleving zich op een gezonde manier gaat ontwikkelen. Dat alle etnische groepen de democratische principes omhelzen en tolerantie opbrengen voor homo’s, joden, christenen, vrouwen en gehandicapten. De Nederlanders zijn voor een groot deel een slap volk geworden, vind ik. Ik hoop dat dat echt gaat veranderen, want we eindigen nog een keer als de Janaïsten in India. Dat is een groep in India die hun looppad voortdurend schoonvegen, omdat er nog geen kevertje doodgetrapt mag worden. We worden als volk autistisch. Er lijkt wel of niets meer mag.’

‘Die slappe houding speelt ook in de relatie met immigranten een grote rol. Een hond wil steeds een koekje. Ook de immigratiehond. Hij wil meer en meer. Hij pist op onze schoenen en pist op de Bijbel. Hij pist op alles. Ik denk dan: Je kunt zo’n hond ook een keer buiten zetten of een keer een tik op zijn heup geven, maar dan blijkt dat helemaal niet te kunnen. Ik hoor, zoals ik al eerder zei, allochtone hiphoppers letterlijk rappen over dat het feit dat je hier moet stelen om rijk te worden. Dat wordt dan gewoon uitgezonden door de Nederlandse publieke omroep. Als ze dat in hun herkomstland zouden doen, werden ze helemaal in elkaar geschopt.’

‘Ik hoop ook dat veel Nederlandse mannen weer echt een man worden. Ik zie soms stelletjes waarvan de man bij wijze van spreken door het kattenluikje naar binnen komt sluipen. Ze voeren strijd over wie er moet afwassen en wie de was gaat ophangen. Zo’n Tom en Jerry-wedstrijd, daar gaat emancipatie helemaal niet over. De vrouwenemancipatie heeft er nog niet toe geleid dat er veel meer vrouwen aan de top staan, maar wel tot een grote groep vrouwen met een hele grote bek. Iedereen moet tegenwoordig emanciperen en vooraan staan. Straks gaan we nog zien dat je in je blote kont met een stijve lul mag gaan stemmen. Zeg maar: met je potlood al vastgeklemd. Ik krijg er een beetje de tyfus van. Het is allemaal aan het doorschieten. Daar staat tegenover dat ik als  blanke man tegenwoordig blijkbaar verantwoordelijk ben voor het al het kwaad in de wereld, voor de slavernij en de vrouwenonderdrukking wereldwijd. Een deel van ons volk is echt helemaal van het padje af. Jammer genoeg waren masculiene bewegingen door de geschiedenis heen, altijd fout en fascistisch. Ik zou een waarachtige democratische masculiene beweging willen zien.’

In welke periode van de geschiedenis zou je één dag willen leven?

‘Er zijn meerdere periodes. Ik zou best een dag in de tijd van dinosaurussen willen zijn om een T-Rex te zien, maar ook in de Gouden Eeuw in Amsterdam. Om Zweeds sprekende Lutheranen te zien, de Sefardische Joden, de Ottomaanse handelaren, de Portugezen, noem maar op. Maar als ik echt moet kiezen, zou ik mijn moeder graag willen zien toen ze nog jong en geen alcoholiste was. Als vlieg op de muur. Gewoon om te zien of ze ook gezonde en aardige kanten had. Ik heb zelf als kind alleen maar een junk meegemaakt.’

Wie zou je achterlaten op een onbewoond eiland?

‘Heel veel mensen en organisaties komen daarvoor in aanmerking. Maar in tijden waarin we de profeet Mohammed terecht een pedofiel mogen noemen, is er nog maar één heilig huisje en dat is het CIDI (Red: Centrum Informatie en Documentatie Israël). Dus doe het CIDI maar, vooral omdat ik dat niet mag zeggen. Op dat eiland hebben ze dan hun eigen staat en kunnen ze het allemaal zelf regelen. Ja natuurlijk hebben Joden al een eigen staat, dat klopt. Eigenlijk waren de Joden er ook al lang voordat de Arabieren kwamen door de grote islamitische expansie. En die Arabieren kwamen echt niet met rozen, zoals de PvdA. Ik geloof best dat Arabieren nogal hardvochtig zijn en allerlei gevaarlijk initiatieven ontplooien, maar dat betekent niet dat wat Israël allemaal doet, maar onder het tapijt geveegd moet worden.  Waarom persé het CIDI? Iedereen wordt bekritiseerd, maar het CIDI is de enige organisatie die overal mee wegkomt. Stel nou dat je een Marokkaans clubje bent en iedere keer dat er iets kritisch over Marokkanen wordt gezegd, er meteen een mannetje komt, die zegt: “Nou dat is niet genuanceerd hoor!” Ja het SMN (Red: Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders) doet inderdaad precies hetzelfde. Het klopt wat je zegt. Zij proberen het CIDI na te apen. Het probleem bij de moslims is alleen, dat ze het altijd veel slechter doen. Het is als het verschil tussen Chinees en Nederlands speelgoed, snap je? Het gaat mij er vooral om hoe we hier in Nederland met al die lobbyclubs omgaan. Ik vind ze gewoon eng. Maar bij het CIDI wordt alles altijd weer aan de Tweede Wereldoorlog gelinkt. Het CIDI is daardoor onaantastbaar en wordt nooit zo kritisch bejegend als bijvoorbeeld het CMO (Red: Contactorgaan Moslims en Overheid). Die club kreeg al kritiek vanaf het moment dat de M werd opgeschreven!’