Naomi Hoogeweij over het fenomeen genderneutrale toiletten. 

 

Toiletkit

Genderneutrale toiletten? Ik ben helemaal niet neutraal, maar een transseksuele vrouw en er dolgelukkig mee dat ik ook welkom ben op het damestoilet. Het maakt deel uit van mijn “thuiskomen” bij de sekse waarmee ik me altijd al identificeerde, evengoed als die prachtige “V” op mijn paspoort en OV kaart. Behoudens een kleine “genderqueer” minderheid (22% van de transgenders) zal je de meeste transen dan ook nooit op zo’n WC aantreffen, maar nadrukkelijk op dat van de sekse waarmee ze zich identificeren: transmannen kunnen eindelijk ook staand voor een urinoir plassen, transvrouwen blijven gevrijwaard van seksueel geweld, volgespetterde WC brillen en maken deel uit van de “sisterhood”. Affirmatie heet dat.

Je zou denken dat organisaties die claimen de belangen van transgenders te behartigen er alles aan gelegen is juist die affirmatie in stand te houden en te beschermen in plaats van het pushen van een linkse ideologie die niets met transseksualiteit te maken heeft, maar niks is minder waar. Onlangs bracht Transgendernetwerk Nederland in dat kader een “toiletkit” uit, die zich ten doel stelt om “seksescheiding op toiletten voor eens en voor altijd te doorbreken”. Het netwerk wil dat alle publieke toiletten uiteindelijk genderneutraal worden. Als gevolg van hun lobby werden er in diverse schouwburgen, musea en gemeentehuizen genderneutrale toiletten geopend en er zijn vergevorderde plannen om in het gemeentehuis van Groningen alle toiletten gelijk te schakelen.

Die seksescheiding moet van het netwerk vooral doorbroken worden vanwege een ideologie die verder weinig met transgenderbelangen te maken heeft en alles met tweede golffeminisme, dat het onderscheid dat bestaat tussen de sekses waar mogelijk probeert te ontkennen. Een goed voorbeeld hiervan is de absurde strijd die Asha ten Broeke voert tegen jongens- en meisjesspeelgoed, of de bizarre manier waarop ze objectief waargenomen neurologische verschillen tussen mannen en vrouwen bestrijdt. In zijn uiterste consequentie doorgevoerd kan deze ideologie zelfs transfoob genoemd worden, want wat is eigenlijk de noodzaak van een medische transitie als er geen onderscheid is tussen de sekses? Oerfeministen als Germaine Greer, Camille Paglia en natuurlijk ook de TERF (trans-exclusionary radical feminism) beweging zijn die mening dan ook toegedaan.

 

Cynische onwaarheid

In de eerder genoemde toiletkit, worden twee “kernargumenten” gebruikt om organisaties te overtuigen van de noodzaak van genderneutrale toiletten, waarvan de eerste gezien kan worden als geschiedvervalsing en de tweede als een drogreden. Allereerst de geschiedvervalsing: het traktaat stelt, dat

Mannen en vrouwen van elkaar scheiden bij toiletbezoek stamt uit een tijd dat vrouwen op de werkvloer niet gewenst waren en hun kuisheid beschermd diende te worden. Die tijd ligt ver achter ons. Vrouwen en mannen zijn gelijk voor de wet. Inmiddels zorgt het voor menig praktisch probleem.

Een cynische onwaarheid, want het ontstaan van damestoiletten heeft historisch bekeken juist alles te maken met de emancipatie van vrouwen en hun deelname aan het arbeidsproces vanaf het einde van negentiende eeuw. Daarvoor was er geen enkel toilet voor vrouwen beschikbaar en moesten ze zelf maar oplossen waar ze hun behoefte deden. Toiletten waren er alleen voor mannen. De eerste wet die gescheiden toiletten op werkplekken verplicht stelde werd in 1887 in Massachusettes uitgevaardigd en aangejaagd door de hogere arbeidsparticipatie van vrouwen tijdens de eerste wereldoorlog, was het rond de twintiger jaren de norm in de westerse wereld. Het is kortom een trofee van het femisme, de suffragettes.

 

Kuisheid

Het “bewaren van de kuisheid” komt zo geformuleerd nogal belachelijk victoriaans over, maar in moderne bewoordingen zou je kunnen zeggen “vrijwaren van seksueel geweld”, waar transvrouwen een verhoogd risico op lopen. In die zin stelt het Transgendernetwerk zelfs onze veiligheid op het spel. Toen ik aan het begin van mijn transitie nog te mannelijk overkwam om naar het damestoilet te durven maar te vrouwelijk om me prettig te voelen op het herentoilet, werd ikzelf een aantal keren op dat herentoilet op buitengewoon onaangename wijze seksueel benaderd. Door mannen. Een genderneutraal toilet beschermt me daar niet tegen, want daar kunnen die mannen evengoed terecht. Gegeven het feit dat de overgrote meerderheid van de seksuele misdrijven nog altijd door mannen gepleegd wordt, is het ook voor mij fijn dat er een toilet is waar ze niet mogen komen.

Het tweede “kernargument”, de drogreden, luidt als volgt:

in de seksegescheiden toiletten doet iemands genderexpressie er nadrukkelijk meer toe dan daarbuiten. Er zijn daardoor transgender personen die seksegescheiden toiletten vermijden of met ongemak bezoeken.

Hoezo doet iemands genderexpressie er daar meer toe? Verschillen dussen de sekses zijn in de hele samenleving op verschillende manieren van belang en er wordt niet onderbouwd waarom het erg is dat die ertoe doen. Voor iemand die van geslacht verandert doen die er overduidelijk ook toe. De hoeveelheid transgender personen die dames- en herentoiletten vermijdt is te klein om te rechtvaardigen dat alle pubieke WC’s genderneutraal worden, die kunnen dan natuurijk ook het reeds bestaande toilet voor gehandicapten bezoeken, of de family restroom.

 

Transfobe republikeinen

Vaak wordt ook naar de “bathroom” strijd in de Verenigde Staten gekeken en wordt de onjuiste indruk gewekt dat lokale “social justice warriors” dezelfde strijd voeren. Dat is niet het geval. In de VS proberen transfobe republikeinen wetten te introduceren, waardoor het transgenders verhinderd wordt naar het toilet te gaan dat past bij hun gender identiteit. Die hindernis ervaren transmannen en -vrouwen in Nederland helemaal niet. In de VS wordt een defensieve strijd gevoerd om de rechten van transen te verdedigen, terwijl in Nederland een offensieve strijd gevoerd wordt, om de samenleving een linkse genderideologie op te dringen.

Kortom, trap er niet in, goedbedoelende bestuurders en ondernemers die uit sympathie met het transbelang genderneutrale toiletten in gaan richten. We hebben er geen behoefte aan en je bent alleen maar een werktuig van een linkse ideologie waar transseksuelen niks aan hebben. als je iets goeds wil doen, kijk eens naar het transitieverlof binnen je organisatie, of ontsla iemand die als tran uit de kast komt niet te snel.

 

Afbeelding: Wikipedia / Wikimedia Commons