Volgens GroenLinks-tweeps is het een kwalijke zaak dat het kabinet-Rutte III geen allochtone ministers krijgt. Kleurloos-III wordt het nieuwe kabinet nu genoemd. Maar is die linkse focus op kleur niet ontzettend bekrompen? 

 

Woke sjibbolet en dubbel paspoort

Gisteravond raakte ik in een discussie verzeild met de Amsterdamse GroenLinks-politicus Jorrit Nuijens. Hij was het met mij oneens dat zijn partij niet zo moest zeuren over kleur. Ik ergerde mij namelijk aan het feit dat GroenLinksers op Twitter slechts wilden kijken naar de huidskleur van de nieuwe bewindslieden, als woke sjibbolet, en leken te vergeten dat inhoud en kwaliteit veel belangrijker zijn.

Natuurlijk is er niks mis met allochtone bewindslieden. Mits ze kwaliteit leveren. PVV-leider Geert Wilders trok tien jaar geleden de betrouwbaarheid van twee allochtone PvdA-bewindslieden in twijfel omdat ze een dubbel paspoort hadden. Hij speelde op de man en wilde niet kijken naar kwaliteit en inhoud. Maar wat GroenLinksers op Twitter nu doen verschilt hier principieel niet van. Zij beoordelen mensen puur op basis van hun huidskleur en afkomst. En dat is bekrompen.

 

De weg naar de hel en De Duivelsverzen

GroenLinks heeft er een handje van allochtone politici voor te trekken. De weg naar de hel is met goede bedoelingen geplaveid. Vandaar ook dat de partij veel last kreeg van Mohamed Rabbae die De Duivelsverzen van Salman Rushdie wilde verbieden, Tara Singh Varma die verzon dat ze dodelijk ziek was en Tofik Dibi die meende dat hij lijsttrekker moest worden omdat hij vaak op televisie was geweest. Dat deze drie zeer onkundige politici veel te lang de hand van het hoofd is gehouden komt door politieke correctheid. Ze waren allochtoon, dus alle kritiek op hun slechte functioneren was eigenlijk discriminatie. Tara Singh Varma wist de goedgelovigheid van haar partijgenoten het beste uit te buiten, door te verzinnen dat ze door extreemrechtse mannen was aangevallen. Pas toen de waarheid niet meer viel te ontkennen vielen GroenLinks-politici haar af.

Het feit dat er bij GroenLinks en bij de Partij van de Arbeid meer allochtone politici zitten dan bij andere partijen komt door het socialistische ideaal van volksverheffing. Vroeger was dit om de arbeiders te emanciperen en op te voeden, tegenwoordig gaat het vooral om allochtonen. Ergens is dit streven wel nobel, maar omdat allochtonen vooral als groep worden aangesproken en niet als individu verdwijnt de notie van individuele verantwoordelijkheid. Als de situatie van allochtonen niet verbetert komt dit door discriminatie, institutioneel racisme, islamofobie, wit privilege enzovoort enzovoort. Daarnaast hebben linkse politici er een handje van om met quota te werken: een vrouwenquotum, een allochtonenquotum en straks wellicht ook een transgenderquotum. Door middel van positieve discriminatie wordt de samenleving maakbaar, is de utopie.

 

White guilt en collectieve schuld

Volksverheffing is echter niet de enige reden waarom allochtonen door links worden voorgetrokken. De andere reden is een misplaatst schuldgevoel, dat in het Amerikaanse debat bekend staat als ‘white guilt’. Dit ‘witte schuldgevoel’ is een geseculariseerde vorm van het calvinistische zondebesef. Links is uiteraard antichristelijk, maar heeft paradoxaal genoeg wel veel elementen uit het christendom overgenomen: moralisme, het geloof in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde en last but not least een diep zondebesef, dat in theorie is aangeboren maar in feite is aangeleerd.

Volgens calvinisten zijn alle mensen schuldig, omdat ze in Adam, de eerste mens, schuld hebben aan de zondeval. De mensheid is collectief schuldig en wordt collectief gestraft. Alleen de kleine schare van ware gelovigen, die diep doordrongen is van deze schuld, wordt verlost en gaat naar de hemel. De rest van de mensheid zal eeuwig branden in de hel. Volgens het geseculariseerde calvinisme dat Identity Politics heet zijn ‘witte’ mensen collectief schuldig, collectief schuldig aan de slavenhandel en slavernij. En alleen een kleine elite van linkse mensen, die diep doordrongen is van de witte schuld, krijgt vergeving. De rest zal tot in de lengte van dagen als racist worden gebrandmerkt.

Onderstaande tabel, die Jorrit Nuijens mij stuurde, geeft de collectieve schuld van het witte ras goed weer. Helemaal onzin is de tabel uiteraard niet. Terecht wordt de complottheorie ‘White Genocide’ als openlijk racisme veroordeeld. Maar het schuld-en-boete-denken overheerst. Wij zijn in zonde ontvangen en geboren. Wij zijn verdoemd. Alleen als wij ons totaal voor 100% wegcijferen is er (misschien) genade.

Woke tabel

Bron: https://racismscale.weebly.com/

 

Uitgelichte afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons