Het was de bedoeling om naar Yoga in concert: flavours of India te gaan, want wat was ik nieuwsgierig naar geen stoelen in de grote zaal van het Concertgebouw en vervolgens een rustgevende en inspirerende ervaring hebben. Althans, dat was de belofte. Het liep allemaal anders en ik eindigde bij een concert van Gallowstreet Royale, voor mij een nieuw begrip in de muziekwereld. Rustgevend, was het niet. Inspirerend was het zeer zeker wel.

Rechtstreeks uit de Galgenstraat: een twaalfkoppige brassformatie Gallowstreet. Het blijkt dat zij sinds 2012 aan de weg timmeren met een mix van hiphop, funk, afrobeat en dance. Hun eerste album werd genomineerd voor een Edison. Eigentijdse composities in een symfonisch jasje. Neo brass met nog véél meer branie, toeter- en strijkgeweld dan gebruikelijk.

Dit concert in het Concertgebouw valt in de categorie groot, groter, groots. Gallowstreet Royale laat het Concertgebouw op de grondvesten schudden. De bombarie van alle blaasinstrumenten in combinatie met gitaren, violen, percussie en meer valt buitengewoon goed in de smaak. Het publiek zingt uit volle borst mee en laat de muzikanten aan het eind van de avond niet gaan.

Gallowstreet Royale bestaat uit the next door jonge mannen en vrouwen. Types die met hippe dingen bezig zijn, denk ik, zoals hun eigen groente en fruit verbouwen, reizen, bedrijfjes runnen en meer. Neo brass vol branie is hun stijl, om op te dansen, wat iedereen ook doet. Een knipoog naar de jaren ’20 van de vorige eeuw, gemixt met de millennials flair van nu.

Het orkest Pynarello is een vernieuwend en avontuurlijk collectief, een volgende generatie en de grootste talenten van dit moment. Het gezelschap gaat als een wervelwind door de porseleinkast van het Concertgebouw. Klassieke muziek en dan totaal anders: avontuurlijker, spontaner, directer, zónder dirigent en zónder bladmuziek. Het gezelschap maakt ook gebruik van hun podium om een boodschap te verkondigen: “als we samen weten waar we naartoe gaan en dat ook samen bepalen, onder andere met de aankomende generaties en onze aarde in het achterhoofd, dan krijgen we een akkoord.” Het publiek juicht alsof er zojuist de meest uitzonderlijke speech à la Martin Luther King wordt gegeven. Ik moet glimlachen, want alles heeft de allure van Radio 538 op bezoek bij NPO Radio 4. En dat is helemaal OK.