Opvoeden is een nieuwe generatie proberen te vullen met de eigen vooroordelen.

Simon Carmiggelt

 

 

Verwoestende technologie

De millenniumgeneratie is na 1980 geboren en opereert vanaf de eeuwwisseling op de arbeidsmarkt. Van deze mensen wordt gezegd dat ze zelfverzekerd en kritisch zijn, maar ook sociaal en optimistisch. Ze zijn opgegroeid met de verworvenheden van de informatie- en communicatietechnologie en verwachten dat alles snel gaat. Andere benamingen voor deze generatie zijn millennials, generatie y, webgeneratie, internetgeneratie, werknemers 2.0 en einsteingeneratie.

 

Waar het in deze beschouwing om draait is dat het de eerste generatie is die tijdens de digitale revolutie volwassen is geworden. Een communicatierevolutie die vele paradigma’s van onze voorvaderen overboord gooit.

Om met de Amerikaanse natuurkundige en filosoof Thomas Kuhn te spreken, er komen steeds nieuwe  waarnemingen naar boven die niet in de oude modellen passen. Aanpassingen helpen op een gegeven moment niet meer. Het mooiste voorbeeld komt van managementgoeroe Clayton Christensen, die ‘disruptive technology’ beschrijft als innovatie die een nieuwe markt en een nieuw waardenetwerk creëert, waarmee de bestaande markt en het bestaande netwerk worden verstoord (disrupt) en gevestigde marktleiders worden vervangen.

Apple vervangt telefoon en computers, Amazon de winkel op de straat, Facebook media en vele reclamebureaus en Google vervangt veel research analisten en ook media. Al deze concerns zouden moeiteloos een land als Griekenland kunnen kopen en zijn inmiddels in beurswaarde gemeten de grootste ter wereld. Apple is evenveel waard als heel Nederland in een jaar verdient: >700 miljard euro.

 

Millennials breken met vorige generaties

De millennials hebben door de ingrijpende revolutie weinig boodschap aan de communicatiemethoden en -middelen van de vorige generaties. Voor hen zijn sociale netwerken bepalend, ze lezen vrijwel geen kranten meer en kijken nauwelijks televisie. Hun nieuws, inclusief fake, is niet per definitie het nieuws van eerbiedwaardige media, met elitaire journalisten die duiden en verifiëren.

Millennials zijn gewend aan netwerkorganisaties met ecosystemen, dat wil zeggen partners die (tijdelijk) logisch bij hun organisatie horen. Zij weten hoe ze met ‘disruptive technology’ moeten omgaan en hebben dus weinig met traditionele businessmodellen.

De bestaande politieke en economische elite ziet zich plotseling geconfronteerd met een generatie die haar als sterk verouderd en soms zelfs als een naargeestige hinderpaal ziet. Oude bedrijven als Shell, Unilever en Philips zijn minder in trek, ‘start ups’ veel meer. Uit een onderzoek van Goldman Sachs blijkt dat de millennium generatie later een huis koopt, later trouwt en kinderen krijgt, minder waarde hecht aan bezit en meer aan delen, ze beschikken over veel meer informatie bij aankopen en leven gezonder.

 

De oudste millennials lopen nu tegen de veertig en de eerste leiders dienen zich al aan.

Leiders van morgen?

Als meest bekende millenniumleider moet worden genoemd Harvard student Mark Zuckerberg, die geboren is in 1984. Hij is het brein achter Facebook, samen met zijn kompanen Eduardo Savarin (1982), Andrew McCollum (1983), Dustin Moskovitz (1984) en Chris Hughes (1983). Zuckerberg worden soms ambities toegedicht om Donald Trump op te volgen als president van de Verenigde Staten. Bekende (politieke) leiders zijn verder de Oostenrijker Sebastian Kurz (1986), sinds 2013 minister van Buitenlandse Zaken van zijn land en bekend/berucht vanwege zijn scherpe oordelen over immigratie, en natuurlijk GroenLinksleider Jesse Klaver (1986).

Omdat we vooral geïnteresseerd zijn in ons eigen Nederland zetten we de GroenLinksfratievoorzitter en sociaal werker Jesse Klaver even in de spotlights. Hij kreeg tijdens een verkiezingsshow van zijn partij ongeveer 5000 jongeren op de been in de Heineken Music Hall. ‘Jessiah’, zoals de buitenlandse pers hem noemt, pleit voor een ‘disruptive’ groen programma met grote kostenverschuivingen voor de burger, die zonder grote kapitaalvernietiging dus onuitvoerbaar zijn. Maar wellicht wordt hij toch deel van een regeringscoalitie die klimaatbeleid voor het eerst prioriteit gaat geven.

 

Surrogaat millennialleiders

Elitestudent bij ENS Emmanuel Macron (1977) is strikt genomen iets te oud voor de millennium generatie, maar hij is een krachtige vernieuwer en mogelijk de volgende president van Frankrijk. Typisch millenniumachtig heeft hij zijn eigen agenda en wil hij niet geassocieerd worden met ‘oude stromingen’, als sociaaldemocratie, christendemocratie of de conservatieven.

Ondernemer en politicoloog Christian Lindner (1979), ook iets te oud voor de millenniumgeneratie, is de leider van de Duitse liberalen (FDP). Tegenover de zestigers Merkel en Schulz laat hij zich voorstaan op het feit dat hij nog geen veertig is. Als een van de weinige politici heeft hij gewerkt in het bedrijfsleven. Hij wil veel veranderen, ziet digitalisering als een kans, wil een onderwijsrevolutie en drastische belastingverlaging.

 

Wat kenmerkt de millennialleiders?

Salarisdienstverlener ADp stelt in een White Paper dat de millenniumgeneratie ‘gelijkwaardigheid, flexibiliteit, meer zeggenschap en verantwoordelijkheid wil. Technologische toepassingen, zoals nieuwe softwareoplossingen, een laptop, tablet of smartphone, kunnen daarbij helpen.’ Dat laatste dient te worden gecorrigeerd: IT en internettoepassingen zijn bij deze generatie voor het eerst allesbepalend.

Leiders als Macron en Klaver passen zich uiterlijk nog aan, door dezelfde eentonige saaie blauwe pakken te dragen als hun oudere mannelijke collega’s. Bij de meeste millenniumleiders zul je echter vergeefs een das zoeken, zij kleden zich liefst casual. Al die leiders hebben authentieke revolutionaire standpunten die indruisen tegen de gangbare denkbeelden van de (politieke) elite, veel meer dan de generaties voor hen.  Zij wensen topkwaliteit. Een merk als Red Bull speelt daarop in.

Millennials doen denken aan de babyboomers, die in de jaren zestig de conservatieve politieke idealen en religieuze denkbeelden van hun ouders bij het grof vuil hebben gezet. De millennials zijn echter veel effectiever dan de babyboomers, minder schreeuwerig demonstrerend.

 

Naschrift

De contacten van de millenniums met de oudere generaties zijn spaarzaam, niet omdat ze dat niet willen, maar omdat de oudere generaties hen niet of slechts matig begrijpen. Het lijkt gewenst voor de ouderen zich erop in te stellen dat de komende decennia alles op disruptive wijze anders zal worden, tot en met de staatsinrichting en democratie aan toe. Dat zal snel gaan als de nieuwe leiders de jeugd eindelijk naar de stembus weten te krijgen…

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons