De activistenclub de Grauwe Eeuw, bekend van de bekladdingen van beelden als Bontekoe en J.P. Coen in Hoorn, proberen met een dwangsom de gemeente Den Haag te dwingen om ‘koloniale straatnamen’ weg te halen. Naast dat de juridische gronden discutabel zijn zijn de methoden niet meer dan kinderachtig en uiterst ineffectief.

De Grauwe activisten kregen voor het eerst nationale bekendheid toen ze het beeld van J.P. Coen onderkalkten. Nog impopulairder maakten ze zichzelf met het bedreigen van ambtenaren. Onder andere deze voorvallen zorgden ervoor dat de Grauwe Eeuw geweigerd werd in besluitvorming: de gemeente Utrecht wilde niet meer in overleg met ze over straatnamen in de stad. Dat is niet vreemd als je je boodschap louter met strafbare feiten duidelijk wilt maken.

Veel informatie over de groep en hun bewegingen is niet te vinden, maar het is duidelijk dat de groep strijdt tegen vermeend kolonialisme in de hedendaagse samenleving. Op zichzelf is dat geen slecht doel, integendeel. Het is nodig om vandaag de dag bewustzijn van Nederland haar zwarte verleden te creëren. Dat moet overigens wel op een genuanceerde manier. Historicus Piet Emmer deed een poging om die nuance in het publieke debat te brengen, maar helaas werd dat niet goed ontvangen. De resultaten van zijn onderzoek waren dat bijvoorbeeld er slechts een klein deel van de Nederlandse inkomsten uit slavernij kwam, in tegenstelling tot wat activisten claimen. Kwalificaties als racist en kolonialist aan zijn adres zijn hem niet vreemd.

Terug naar de Grauwe Eeuw. De club lijkt even uitgekeken op strafbare middelen en probeert nu via het bestuursrecht een dwangsom lost te krijgen bij de gemeente Den Haag. De ‘koloniale’ straatnamen moeten immers gewijzigd worden, vinden ze. De juridische onderbouwing ontbreekt. Hoewel de middelen anders zijn, is ook deze poging nog steeds ene losse flodder, een schreeuw om aandacht. Van een dwangsom is in de praktijk helemaal geen sprake. Het is een manier van de Grauwe Eeuw om -wederom- nationale media-aandacht te krijgen.

Eigenlijk zijn dit soort clubjes niet serieus te nemen. Het enige wat ze willen is schreeuwen om aandacht als een klein kind, dingen kapot maken en onschuldige mensen dwars zitten. Hoewel hun doel op zichzelf niet verkeerd is, ontbreekt de nuance en een enigszins degelijke uitvoering. Hiermee plaatsen de activisten zich eigenhandig buiten het publieke debat. Het beste is om de grauwe schreeuwers te ontnemen wat hen het meeste lief is: aandacht.

Afbeelding: Wikimedia, Wikipedia commons