Ibrahim of Bram Wijbenga (38) is een praktiserende moslim, maar was ook jarenlang gemeenteraadslid voor het CDA in Eindhoven, de stad waar hij opgroeide. Hij heeft een Friese vader, een Marokkaanse moeder en beschikt zowel over de Nederlandse als de Marokkaanse nationaliteit. Hij volgde een sociaaljuridische studie aan het mbo. Hij werkt al jaren als jongerenwerker, is voorzitter van het islamitisch begrafeniswezen en deed vrijwilligerswerk in gevangenissen. Wijbenga kreeg de afgelopen jaren landelijke befaamdheid door het schrijven van kritische opiniestukken en zijn optredens in verschillende televisietalkshows.

Welke plek op aarde zou je ooit nog eens willen bezoeken?

‘Mekka. Maar dan ga ik buiten de hadjperiode, als het niet zo druk is. Tijdens de hadjperiode zelf is het inderdaad gevaarlijk. Dat heeft natuurlijk ook te maken met een gebrek aan discipline bij een deel van de moslims. Met Indonesiërs heb je bijvoorbeeld geen probleem. Dat is een heel gedisciplineerd volk. Ik hoor van vrienden die op hadj zijn gegaan, dat zij zich groen en geel ergeren aan moslims uit bepaalde Afrikaanse en Arabische landen. Daar zit een hele groep tussen die op een vrij agressieve manier de hadj maken. Maar ik wil Mekka gewoon bezocht hebben, net als Jeruzalem trouwens. Die steden zijn beiden voor mij emotioneel heel belangrijk. Maar ik heb nog niets gepland hoor!’

Is er een boek dat je ooit nog wil lezen?

Ibrahim Wijbenga. © Paul Andersson

Ibrahim Wijbenga. © Paul Andersson

‘Ik ben enorm gegrepen door Charles Bowden. Een onderzoeksjournalist die helaas al in 2014 is overleden. Hij heeft Juarez: The Laboratory of Our Future geschreven. Hij schrijft daarin over de steden El Paso en Juarez en de enorme problemen aan de zuidgrens van Amerika met Mexico die het gevolg zijn van de oorlog die de drugskartels voeren. Ik durf wel te stellen dat wat hij beschrijft te vergelijken is met IS. Alleen al door de enorme omvang van het geweld door de kartels. Inmiddels zijn tweehonderdduizend mensen vermoord. Maar het gaat ook over de corruptie, de verdwijningen, de leegloop van het talent in dat land, de meest brute moordpartijen, onthoofdingen, martelingen, ontvoeringen en massaverkrachtingen van vrouwen. Dat laatste gebeurt ook door de politie trouwens. Zelfs de gevangenissen worden voor een deel gerund door de kartels in Mexico. Probeer je eens voor te stellen dat journalisten hier in dienst waren van Willem Holleeder of de politie zou werken in opdracht van criminele woonwagenfamilies in Brabant? Dat kunnen wij ons niet voorstellen. De corruptie is doorgedrongen in alle maatschappelijke lagen.’

‘Bovendien is er ook vanuit Mexico al jaren sprake van massamigratie. Je kunt net als in Europa geen muren bouwen om ze tegen te houden, want ze komen toch. In de meeste landen van Midden Amerika is sprake van een moorddadige geweldscultuur. Vanaf Honduras tot Mexico. Wat er in dat land gebeurt, is werkelijk onvoorstelbaar. Ik houd mijn hart vast. Vergeleken daarbij zijn wij toch eigenlijk een heel vredelievend land. Als dit de nieuwe tijd wordt. Als de staat verdwijnt, zoals nu ook in Libië en Syrië is gebeurd, dan hebben we een groot probleem.’

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse media?

‘Ik stoor mij enorm aan de berichtgeving over de vermeende tweedeling en structurele discriminatie van allochtonen die in Nederland zou plaatsvinden. Wij doen het juist relatief goed, net als de Scandinavische landen en ook bijvoorbeeld Canada. Dat gezeur over white privilege en dat vermeende structurele racisme in Nederland, moet echt eens ophouden. Ik kom ook overal en ik zie hoeveel allochtonen hier kansen krijgen. Kijk naar al die allochtonen met een academische opleiding, die doorstoten naar de opiniepagina’s en daar een grote mond opzetten. Ik herken dat racisme totaal niet. Ik vind het kunstmatige discussie. Al die mensen kennen elkaar ook, het is een klein elitair groepje, dus ze zouden die discussie gewoon in het café kunnen voeren. De mensen waar het over zou moeten gaan, hoor je niet. Discriminatie op de arbeidsmarkt, daar zou het over moeten gaan. Maar dit is nog steeds ook een land waar je als migrantenkind veel kansen krijgt. Die opiniestukkenschrijvers hebben goede banen, toegang tot de media, worden uitgenodigd in de babbelprogramma’s. Wat hebben ze nou te klagen?’

‘Dat gekanker van allochtonen op de PvdA, word ik ook heel moe van. Toch tamelijk veel mensen die helemaal geen talent hebben, kregen de kans om carrière te maken binnen die partij, zoals bijvoorbeeld zo’n Oztürk. Als er bovendien nou één partij is waar getalenteerde allochtonen wel kansen hebben gekregen is het de PvdA. Arib die kamervoorzitter is geworden, Marcouch die stadsdeelvoorzitter werd en nu Kamerlid is, Aboutaleb die burgemeester is geworden, Albayrak die staatssecretaris werd. Kom op! Waar hebben we het nou over man? Kritiek krijgt iedereen. Kijk nou naar die Nationale Ombudsman die werd gepakt vanwege oude uitspraken waar hij eigenlijk al lang afstand van had genomen? Kwam dat ook door zijn etnische afkomst?’

Met welke man of vrouw zou je ooit een wijntje willen drinken?

‘Dat wordt David Simon. Dat is de producent en de scenarioschrijver van de politieserie The Wire. Die man intrigeert mij. Ik ben zijn boek Homicide aan het lezen over de handel en wandel van de moordafdeling van de politie in Baltimore, waar de misdaadserie The Wire op is gebaseerd. Ik zou graag met hem over zijn werk willen praten.’

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse samenleving?

‘Ik hoop dat de salafistische stichtingen en organisaties nou eindelijk eens oog gaan krijgen voor wat er leeft in de buitenwereld. Dat zou het huidige debat toch een stuk helderder maken. Ahmed Marcouch heeft dat onderwerp aangezwengeld, waardoor het nu zichtbaar is geworden. Hij heeft in een motie met een VVD-kamerlid gevraagd om een strafrechtelijk onderzoek naar die organisaties. De dingen die je vervolgens leest in de opiniestukken van salafisten en andere moslims, zijn één grote karikatuur van de kritiek die Marcouch op salafistische organisaties heeft. Ze gaan helemaal niet in op zijn argumenten. Waar maak je je druk om? Als er inderdaad een strafrechtelijk onderzoek gaat plaatsvinden, dan heb je alleen een probleem als je dus strafbare dingen doet.’

‘Ik vind dat de Nederlandse moslims veel meer aan hun PR moeten werken en niet voortdurend alleen vanuit de verdediging van zich af moeten slaan. Als je geschoren wordt, moet je stil zitten. Discussieer op basis van argumenten en ga Marcouch niet persoonlijk aanvallen en hem vergelijken met een nazi als Demjanjuk of Breivik. Dat gebeurt namelijk.

Fawaz Jneid die vroeger imam was van de radicale Haagse As Soennah-moskee, vaardigde een fatwa uit over Marcouch, waarin hij hem munafiq, een hypocriet noemde. Dat is een heel gevaarlijke beschuldiging in radicale kringen. Tofik Dibi werd in het verleden bedreigd door Sharia4Belgium. Aboutaleb werd jarenlang bedreigd uit Marokkaanse hoek. Yassin el Forkani wordt nu bedreigd uit extremistische hoek en krijgt politiebeveiliging. Over al dat soort zaken hoor ik al die columnisten nooit. Moslims gaan nooit de straat op om daartegen te demonstreren. Maar ik vind het echt schandalig! Ook bij de politici in Den Haag lijken deze bedreigingen allemaal niet door te dringen. Het lijkt wel of ze helemaal niks geleerd hebben van de moord op Van Gogh door Mohammed Bouyeri.’

‘Het zijn met name de jonge moslims die de confrontatie zoeken. Dat mag. Maar de reputatieschade die ze veroorzaken, treft alle moslims. Dat zet veel kwaad bloed. Aan de andere kant, dat de PVV blijkbaar aan de minister van defensie heeft gevraagd om een campagne, waarmee Nederlandse moslims duidelijk gemaakt moet worden dat er voor hen geen plek is bij Defensie, kan natuurlijk ook helemaal niet door de beugel. Pure discriminatie. Straks mogen moslims ook niet meer bij de politie werken of in welke vertrouwensfunctie dan ook.’

In welke periode van de geschiedenis zou je één dag willen leven?

‘Ik wil graag bij de afscheidsrede van de profeet Mohammed op de berg Arafat zijn. De beklimming van de Arafat is nu ook een belangrijk onderdeel van de hadj geworden trouwens. Die afscheidsrede is voor moslims natuurlijk een belangwekkend historisch moment en het is voor een moslim natuurlijk geweldig om in de nabijheid van de profeet te zijn.’

Wie zou je achterlaten op een onbewoond eiland?

‘Jezus. Daar doe ik geen uitspraak over. Hoewel? Die moslimextremisten hier, mogen van mij daar wel heen. Dan kunnen ze hun eigen kalifaatje op dat eiland stichten. Gaan we eens kijken hoe lang ze dat volhouden en wat ze ervan terecht brengen. Niets is zo moeilijk als een functionerende staat bouwen. Dat bestaat niet alleen uit vechten en moorden. Dat is ook: zorgen dat kinderen niet dood gaan van de honger. Dat je een werkende economie hebt, gezondheidszorg, onderwijs. Noem maar op.’