Kees Broer, schrijft onder de nom de plume Keesjemaduraatje, sinds 2005 een bekende blog: ‘Het enige blog dat zeilen, kraken, ICT en het Lijden van het Palestijnse Volk tot een zinvolle tijdsbesteding weet te maken.’

Broer werd in Friesland geboren en groeide op in Castricum. Na zijn middelbare schooltijd studeerde hij van 1978 tot 1986 culturele antropologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. In die periode maakte hij deel uit van de anarchistische beweging en het activistische deel van de kraakbeweging in Amsterdam. Hij was lid van de Federatie van Vrije Socialisten en ging in die periode tijdens Pinksteren regelmatig kamperen op de Camping van de Stichting tot Vrijheidsbezinning in Appelscha.

jalta 5 bij de kroning van Willem AlexanderNa zijn studie ging Broer aan de slag als docent maatschappijleer, eerst in Duitsland en later in Alkmaar. In die tijd schreef hij voor De Waarheid. Later schreef hij een reeks artikelen voor Trouw over de kraakbeweging. Na een omscholing tot docent informatica woonde en werkte hij tien jaar in Duitsland,  waar hij met zijn vrouw en twee kinderen leefde.

In 2001 verhuisde hij naar Nederland en werkte vervolgens als consultant voor het e-mail-programma Lotus Notes en houdt zich nu voor een ICT-bedrijf bezig met cloud computing voor ondernemingen. Hij werkt daarnaast sinds een paar jaar aan een onderzoeksjournalistiek boek met de werktitel: De terreurconnecties van het Nederlandse Palestina Komitee.

Welke plek op aarde zou je ooit nog eens willen bezoeken?

‘Ik zou nog graag eens het graf van Elvis in Memphis Tennessee willen bezoeken. Ik kan het natuurlijk vandaag al boeken en er gewoon heen vliegen, maar het is er gewoon nog niet van gekomen en ik ben ook nog nooit in Amerika geweest. Ik ben een grote fan van Elvis. Dat vind ik een geweldige zanger en artiest. Bij zo’n graf kom je natuurlijk altijd weer mensen tegen, waardoor het een belevenis wordt. Als je toch in Amerika bent, dan zou ik ook zeker andere plekken gaan bezoeken, maar ik ben eigenlijk toch veel meer op Europa gericht.’

Is er een boek dat je ooit nog wil lezen?

‘Het boek dat ik zeker nog wil lezen, is het derde deel van de biografie van Gerard Reve, geschreven door Nop Maas. Ik werd een Reve-fan in de periode dat ik nog netjes links was. In die tijd was Van het Reve nog helemaal niet zo geliefd. Ik las toen de Brieven aan Josine M. en dat boek gaf mij enorme troost. Vervolgens ben ik eigenlijk alles van Reve gaan lezen. Zo werkt dat bij mij. Dan wordt het een rage, koop en lees ik alle boeken. Zodoende ken ik het volledig werk van Reve. Het ene boek is natuurlijk wat beter dan het andere. Vooral zijn vroege werk vind ik heel erg goed. Het heeft ook wel iets tragisch dat zijn eerste boek De Avonden, nog steeds als het beste wordt beschouwd.’

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse media?

‘Ik hoop mee te maken dat het NOS Journaal geen smeltende gletsjers meer laat zien.

Daarmee bedoel ik, dat ik hoop dat het Journaal stopt met gekleurde en propaganda-achtige berichtgeving over de klimaatverandering. Dat is naast de bevooroordeelde berichtgeving over Israel en de Europese Unie, toch wel één van de vaste thema’s van het NOS Journaal. Ik hoop dat het Journaal weer gewoon echt nieuws gaat brengen.’

‘Mijn standpunt over klimaatverandering is, dat er inderdaad klimaatverandering optreedt, maar dat de invloed van de mens op die verandering beperkt is. Dat het warmer wordt, zegt helemaal niets. De oorzaak van de opwarming van de aarde is onduidelijk. Dat hele CO2-verhaal zie ik als een manier om ons te dwingen op een andere manier te gaan leven. Met name GroenLinks is daar heel sterk in. Bij die partij zit heel veel dwang. Je ziet het aan zo’n Wijnand Duyvendak. Nadat hij uit de kraakscene was gestapt, werd hij actief in een actiegroep die alle auto’s uit Amsterdam wilde weren. Jij hebt als GroenLinkser toevallig geen auto nodig, maar je wilt alle andere mensen wel dwingen om te stoppen met autorijden. Dat is mijn grote probleem met dat soort clubs en het Journaal hoort daar ook bij. Maar wij als burgers financieren het Journaal en daarom richt ik mijn pijlen op dat medium.’

‘Een andere ontwikkeling is de digitalisering van de berichtgeving, waarbij internet steeds belangrijker wordt. Dat is een kans voor de democratie en tegelijkertijd een zorg voor de gevestigde journalistiek, want ik hoop natuurlijk wel dat journalisten nog steeds hun brood kunnen blijven verdienen.’

Jalta 4 foto Mathilde van Vliet

Met welke man of vrouw zou je ooit een wijntje willen drinken?

‘Ik heb altijd Geert Wilders al willen ontmoeten. Hij is natuurlijk niet makkelijk benaderbaar. Ik wil hem niet interviewen, maar ik zou graag gewoon een keer met hem willen praten en  wijntje willen drinken. Dat is gezellig. Ik zou willen weten hoe het is om een leven te leiden met die voortdurende bedreigingen en permanente bewaking. Ik wil de mens Wilders leren kennen, want hij wordt steeds als een stereotype en vaak als een monster afgeschilderd. Maar ik weet van mensen die hem echt kennen, dat dat onterecht is. Anders zou ik hem ook niet willen ontmoeten.. Ik heb ook gehoord dat het een humoristische man is.’

Welke ontwikkeling hoop je nog mee te maken in de Nederlandse samenleving?

‘Je verwacht waarschijnlijk niet, wat ik nu ga zeggen, maar dat zijn alle hervormingen die D66 ooit in het verleden heeft bedacht om ons politieke systeem democratischer te maken. D66 heeft al die ideeën jaren geleden reeds laten vallen. Maar ik hoop dus dat er een districtenstelsel wordt ingevoerd, dat er een gekozen burgemeester komt, een gekozen Commissaris van de Koning en een gekozen staatshoofd. Al hoeft dat laatste van mij niet persé. Een gekozen premier is ook goed.’

‘Ik was vanaf 2006 ooit korte tijd lid van D66. Ik was heel links geweest, maar wilde ook weer niet te rechts worden. Ik had een normale baan in het bedrijfsleven en dacht: waarom moet ik toch altijd zo gek doen, laat ik eens kiezen voor een keurige burgerlijke partij in het midden. Maar het Armeense genocide-standpunt van Fatma Koşer Kaya heeft ervoor gezorgd dat ik mijn lidmaatschap weer heb op gezegd. D66 wilde graag Turkse stemmen hebben. Dat levert toch weer net een zetel op. Fatma Koşer Kaya werd erg naar voren geduwd. Op gegeven moment werd haar standpunt over de Armeense genocide gevraagd. Zij antwoordde toen: “Nou, dat weet ik allemaal niet precies hoor!” Precies hetzelfde doet Sylvana Simons nu, maar Koşer Kaya heeft nota bene mensenrechten gestudeerd in Genève, dus die weet absoluut wat er is gebeurd. Alleen wilde ze dat niet hardop zeggen, want dat zou dan weer die Turkse stemmen kosten. Ik kende haar ook persoonlijk en adviseerde haar. Ik heb toen gezegd dat ik geen contact meer wilde. Ik dacht ooit dat ik alles kon worden, maar blijkbaar ben ik niet geschikt voor de politiek. Ik ben te principieel en kan gewoon niet over zo’n kwestie heen stappen, snap je?’

In welke periode van de geschiedenis zou je één dag willen leven?

‘Ik kies voor de tweede helft van de zestiende eeuw. De periode vanaf 1566, waarin de hagenprekers opkwamen. De hagenprekers hielden kerkdiensten in de open lucht en de vrije natuur, omdat de openlijke godsdienstuitoefening voor calvinisten in die tijd nog verboden was. Je kreeg toen in Nederland de opkomst van een nieuwe godsdienst en de protestanten bedreigden de status quo van het katholicisme. Op dat moment ontstond de vrijheid van meningsuiting. De gelovigen hoefden niet meer te doen wat de pastoor zei. Burgers gingen zelf nadenken en kozen hun eigen godsdienst. Dat zou ik wel eens één dag willen meemaken, maar ik hoop niet dat ik op de brandstapel wordt gegooid … ha, ha.’

Wie zou je achterlaten op een onbewoond eiland?

‘Dat is Anja Meulenbelt. Ik heb op mijn blog veel over haar geschreven. Misschien is zij bij een persoonlijke ontmoeting best een aardige vrouw hoor, maar ze heeft haar eigen principes verraden. Meulenbelt is al jaren heel erg betrokken bij de Palestijnse zaak en kritiekloos solidair met moslims. Als je dan op haar blog een vraag stelt over hoe dat feit valt te rijmen met het feminisme, waar ze toch ooit het boegbeeld van was, dan krijg je hele pinnige en ontwijkende antwoorden. Ik vind het merkwaardig dat je als zogenaamde feministe het normaal vindt dat vrouwen worden onderdrukt. Je mag van mening veranderen, maar ze ontkent gewoon dat dat enorm in tegenspraak met elkaar is. Op haar eigen blog verwijdert ze ook de meningen die haar niet aanstaan. Ik vind dat censureren en andere meningen niet toelaten vreselijk. Dat irriteert me.’

‘Ik had misschien nooit zo moeten blijven hangen bij Meulenbelt. Maar ik weet ook, dat als ik over haar schrijf, ik er meteen zeshonderd lezers bij heb. Meulenbelt is goed voor mijn kijkcijfers … ha, ha. Ik ben niet persé anti-Palestijns, maar Meulenbelt sympathiseert met Hamas en Hamas onderdrukt nou juist de Palestijnen in Gaza. Hamas heeft ooit de verkiezingen gewonnen, maar verkiezingen alleen maken een plaats nog niet tot een democratische rechtsstaat. Daar hoort een vrije pers bij, vrijheid van meningsuiting en respect voor mensenrechten. Tot mijn verbazing las ik een tijdje terug dat een Palestijn die op de westelijke Jordaanoever een stuk grond verkoopt aan een Jood, de doodstraf krijgt. Je wordt niet door boze burgers gelyncht, maar door de Palestijnse Autoriteit na een veroordeling door een rechtbank. Dat soort dingen lees je natuurlijk hier nooit in de krant.’