Een Nederlands bedrijf wil geen auto huren aan een lesbisch stel voor hun trouwdag, omdat ze lesbisch zijn. In de Verenigde Staten bestaat de praktijk al veel langer dat gewetensbezwaarden (lees: fundamentalistische christenen) weigeren om homo’s service te verlenen.

 

Nadat het homohuwelijk was ingevoerd discussieerde Nederland een tijdlang over gewetensbezwaarde ambtenaren, christelijke ambtenaren van de burgerlijke stand die geen zin hadden om homo’s en lesbiennes te huwen omdat ze hiertegen onoverkomelijke gewetensbezwaren hadden. Het huwelijk is volgens rechtzinnige christenen immers een instelling van God, die alleen geldt voor man-vrouw-koppels.

In de Verenigde Staten kreeg je, nadat het homohuwelijk in steeds meer Staten werd ingevoerd, ook gewetensbezwaarden. Fundamentalistische christenen die bakker waren wilden geen bruidstaart voor een homostel maken. En fundamentalistische fotografen (wat allitereert dit leuk) weigerden om een homohuwelijk te vereeuwigen op de camera. Dit leidde uiteraard tot vele rechtszaken, waar fundamentalistische christenen aan het kortste eind trokken, maar desondanks de rol van martelaar (getuige) van het christelijke geloof konden spelen. Bij gebrek aan leeuwen in het Colosseum om christenen op te peuzelen moet het bloed der martelaren, dat het zaad van de kerk is, wat moderner en dus meer als metafoor worden opgevat.

De Amerikaanse discussie over serviceweigeraars dreigt dus naar Nederland over te waaien, nu er een autoverhuurder is die lesbiennes geen auto wil verhuren omdat ze onbijbels zouden handelen. Hopelijk wordt deze discussie door fatsoenlijke christenen in de kiem gesmoord. Homodiscriminatie staat immers haaks op het ideaal (helaas te weinig in de praktijk gebracht) van christelijke naastenliefde. Misschien wil Arie Boomsma de schuld van de autoverhuurder op zich nemen en het lesbische stel op de mooiste dag van hun leven rondrijden. Rikko Voorberg kan plaatjes gaan draaien. Dat deed hij immers ook op mijn bruiloft.

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons