Demissionair PvdA-minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem maakte vanmorgen bekend dat hij over twee weken, wanneer het nieuwe kabinet wordt beëdigd, op zal stappen als Kamerlid. Hij kan de motivatie niet meer opbrengen na de enorme nederlaag die zijn partij bij de laatste verkiezingen leed.

Ergens valt het goed voor te stellen dat een gewezen minister weinig trek heeft om terug te keren in de Kamer. Het zal voelen als een degradatie. Maar waarom is Dijsselbloem op de kieslijst van de PvdA gaan staan als hij helemaal niet geïnteresseerd was in het Kamerlidmaatschap? Het is minachting van de kiezer om die plek vervolgens niet in te nemen. Wie op de kieslijst voor de Tweede Kamer gaat staan zou in principe ook in de Kamer moeten blijven; te vaak wordt het gezien als opstapje naar een bestuursfunctie.

Het is dan ook een goede trend dat Sybrand Buma, Alexander Pechtold en Gert-Jan Segers allemaal in de Kamer blijven. Zij hebben zich in maart verkiesbaar gesteld voor het parlement, dus daar ligt normaal gesproken hun taak. Mark Rutte daarentegen is al zeven jaar minister-president, dus het zou juist vreemd zijn als hij dat niet opnieuw zou worden. Overigens was er voor aanvang van het eerste kabinet Rutte even sprake van dat Neelie Kroes premier zou worden en Mark Rutte als VVD-lijsttrekker in de Kamer zou blijven. Het kwam er niet van; maar het was bepaald geen onlogische gang van zaken geweest.

Nu vertrekt Dijsselbloem uit de politiek terwijl hij op een hoge plek voor de PvdA stond. Duizenden mensen brachten hun stem op hem uit, ook omdat hij het als minister goed had gedaan, maar blijkbaar heeft hij daar geen boodschap aan. Het gebeurt vaker dat Kamerleden na enkele jaren de politiek verlaten zonder dat zij hun mandaat hebben uitgezeten, maar dat Dijsselbloem bij het aantreden van het nieuwe kabinet direct de benen neemt laat zien dat hij überhaupt geen trek had en heeft in het lidmaatschap van het parlement. Hij had zich dus beter niet verkiesbaar kunnen stellen.

 

Afbeelding: Wikimedia Commons