Henk-Jan Prosman, predikant van de Hervormde gemeente van Nieuwkoop, heeft zich aangesloten bij het Forum voor Democratie. Een naïeve stap die slecht is voor de kerk. 

 

Alles is politiek maar politiek is niet alles is het boek dat de vrijzinnige gereformeerde theoloog Harry Kuitert in 1985 schreef, op het hoogtepunt van de kruisrakettendiscussie toen de term ‘linkse kerk’ ontstond. Kuitert ergerde zich aan de politisering van het geloof. Geloof was volgens Kuitert allereerst iets voor de kerk, als je je teveel met politiek bezig zou houden als gelovige dan raakte de kern van het geloof uit het zicht.

De les van Kuitert is niet alleen actueel voor linkse christenen, die strijden voor sociale rechtvaardigheid, vluchtelingen en Benno L. en menen dat het doen van controversiële uitspraken het verspreiden van de christelijke boodschap helpt; maar ook voor rechtse christenen die het zogenaamde Avondland willen beschermen tegen de islam. Door zich te verliezen in de politiek verliest men zichzelf. Dit geldt trouwens ook voor niet-christenen en de politiek, te veel politiek is nooit goed. Christenen richten zich echter ook op iets hogers, op God. Hij dreigt door die focus op het willen veranderen van het aardse buiten beeld te verdwijnen.

Henk-Jan Prosman, die mijn essay over christenen en de PVV in het boek Van God los heeft gelezen, maar hier totaal verkeerde conclusies uit trok, is een rechtse doorbraakchristen. Als dorpsdominee wilde hij gemeenteleden in zijn kerk die op de PVV stemden begrijpen, een beetje als journalist Wierd Duk die Henk-Jan Prosman ook meenam naar Pauw. Niettemin vond Prosman de partij van Geert Wilders te radicaal. Thierry Baudet en zijn Forum voor Democratie zouden een redelijk alternatief zijn voor rechtse christenen die moeite hadden met de islam en de multiculturele samenleving.

Erg goed verdiept in het onderwerp heeft Prosman zich niet. Het Forum voor Democratie schuurt immers tegen de ideologie van de Alt-Right aan – het gebruik van de groene kikker Pepe, het waarschuwen tegen het ‘homeopathisch verdunnen’ van het Nederlandse volk, prominente partijleden die verwijzen naar racistische, antisemitische complottheorieën – waardoor er een bruin vlekje aan de partij kleeft. Prosman is naïef dat hij dit niet ziet, of niet wil zien.

Dat brengt mij tot de vraag: Wil je als dominee, als herder van een gemeente, echt met deze omstreden partij geassocieerd worden? Trap je niet in de val dat je in de poging om je gemeenteleden te begrijpen net zo bent gaan denken? Romantiseer je het ‘volk’, in dit geval het gewone kerkvolk, niet op deze manier? En is het niet de taak van de dominee om, als het moet, tegen de stroom in te gaan?

Hieronder een fragment uit de aflevering van Pauw met Wierd Duk en Henk-Jan Prosman, waarin de AD-journalist en de PKN-predikant het PVV-volk trachten te begrijpen: