Vandaag werd na buitengewoon lang onderhandelen eindelijk het regeerakkoord van het kabinet Rutte III gepresenteerd. Een bijzondere combinatie van twee liberale en twee christelijke partijen gaat als het goed is de komende jaren het land besturen.

Een van de redenen dat de formatie zoveel tijd in beslag nam, was het feit dat GroenLinks onder leiding van Jesse Klaver maar liefst twee keer van tafel wegliep. Het is iets wat deze partij in het verleden vaker heeft gedaan: steeds wanneer het puntje bij paaltje komt en GroenLinks de mogelijkheid krijgt om idealen om te zetten in beleid, wordt er weggelopen. Het begint een beetje sneu te worden.

Later deze week zal Jesse Klaver wel weer een zogenoemde meetup organiseren voor zijn achterban. Hierin zal hij fulmineren tegen de in zijn ogen asociale plannen van Rutte III. Plannen die hij naar eigen wensen had kunnen bijsturen wanneer hij aan tafel was blijven zitten. ”Het kan anders” roept Klaver. Dat kon het zeker, maar hij besloot dat oppositie voeren makkelijker was. Laat D66 maar de kastanjes uit het vuur halen voor progressieve kiezers.

Lachwekkend is ook haast de kritiek van Klaver op het feit dat de boodschappen relatief duurder worden door een verhoging van het lage BTW-tarief. GroenLinks had tal van plannen in het verkiezingsprogramma staan die boodschappen en andere inkopen fors duurder zouden maken. Vergroening moet immers ergens van betaald worden. De linkse en groene idealen van Jesse en zijn achterban gaan doorgaans juist ten koste van de minima.

De druiven zijn zuur voor links Nederland nu er een overwegend rechts kabinet komt nadat alle drie de ”grote” linkse partijen het om verschillende redenen lieten afweten. Typerend is dan ook dat het programma Pauw vanavond zowel Jesse Klaver als Emile Roemer en Lodewijk Asscher te gast heeft. De voltallige linkse oppositie mag haar wonden komen likken nadat het zichzelf collectief in de voet geschoten heeft. Pijnlijk.