Afgelopen week werd het huis van Forum voor Democratie-fractievoorzitter Thierry Baudet beklad door een feministische actiegroep. Ook werd er een ”traktatie” achtergelaten in zijn brievenbus. Een uiterst kwalijke actie die geen plaats hoort te hebben in een democratie.

Op deze website krijgt Baudet meer dan eens harde kritiek. Zijn retoriek is ultrarechts en bovendien verspreidt hij de meest krankzinnige complottheorieën. Maar dit kan en mag nooit een reden zijn om iemand op zo’n grove wijze te intimideren. Schokkend was dan ook dat meerdere mensen de actie expliciet goedpraatten. Onder ander activiste Anne-Fleur Dekker en acteur Waldemar Torenstra spraken zich uit voor dergelijke vernielingen. ”Lachen”.

Maar wie dat doet speelt met democratisch vuur. Dat doet Baudet ook, maar verbaal. Niemand verdient het om in zijn eigen huis met zoiets geconfronteerd te worden. Kritiek op Baudet is hard nodig; zijn complottheorieën en zijn gedachtegoed moeten fel bestreden worden. Maar altijd met woorden.

Daarom valt het ook te hopen dat mensen zich door deze schandalige actie niet laten weerhouden om kritiek op Baudet te blijven leveren. Veel mensen vinden dat zijn criticasters medeschuldig zijn en zinspelen soms zelfs op medeplichtigheid als Baudet fysiek iets overkomt. Totale waanzin. Baudet is geen heilige die gevrijwaard is van kritiek. Van een ”hetze” is dan ook zeker geen sprake. Het besmeuren van zijn huis kan en mag niet worden aangegrepen om zijn tegenstanders monddood te maken. Baudet zelf houdt zich daar overigens gelukkig verre van. Maar veel van zijn medestanders zien in iedere criticus een medeplichtige van eventueel geweld tegen hem. Als dat waar zou zijn, zou Baudet op zijn beurt weer schuldig zijn aan eventueel geweld tegen linkse politici. En dat is natuurlijk niet het geval.

Hopelijk worden de daders snel opgepakt en is dit de laatste keer dat Baudet iets dergelijks overkomt. Datzelfde geldt voor extreemrechtse demonstranten die een islamitische school bezetten. Extreemlinks en extreemrechts hebben andermaal meer met elkaar gemeen dan ze zelf graag zouden zien. Beiden hebben ze in een democratie weinig te zoeken.