Boze christenen willen via een petitieactie de reclames van de vreemdgaansite Second Love verbieden. Een volkomen kansloze missie uiteraard, maar wel een goede gelegenheid om te laten zien dat je als christen principieel bent.

 

De petitie moet 50.000 handtekeningen krijgen. Bij het schrijven van dit stuk is men inmiddels op de helft. Aanleiding van de petitieactie is de nieuwe reclamecampagne van Second Love. In bushokjes in onder andere Amsterdam zijn posters opgehangen die mensen zouden oproepen om vreemd te gaan. Dat mag niet:

Onzes inziens is er duidelijk sprake van inbreuk op de goede zeden, de goede smaak en het fatsoen. Tevens stellen wij de vraag of dit soort reclame-uitingen geen gevaar inhoudt voor de geestelijke volksgezondheid, met het oog op alle relatieproblematiek die eruit voort kan komen en de gevolgen daarvan voor eventuele kinderen. Ook het algemeen belang van de samenleving komt in het geding, dat immers gebaat is bij stabiele gezinnen waarin kinderen veilig kunnen opgroeien.
Wat deze christenen dus eigenlijk willen is een overheid die zich bemoeit met de relaties van mensen en het huwelijk als instituut beschermt, omdat dit goed zou zijn voor de samenleving. Het huwelijk wordt traditioneel gedefinieerd, namelijk als hoeksteen van de samenleving en als plek waar kinderen worden geboren en worden grootgebracht.
Degene die met deze petitie is begonnen is Don Ceder, kandidaat-Kamerlid van de ChristenUnie die op nummer 7 van de lijst stond. CitizenGo, de internationale petitiesite waarop deze petitie staat, publiceert alleen zeer christelijke petities. Er zijn twee petities tegen genderneutraliteit, enkele petities om vervolgde christenen in Afrika en het Midden-Oosten te helpen (heel goed trouwens, linkse activisten negeren vervolgde christenen immers structureel) en acties tegen abortus en tegen de vermeende censuur van christelijke en conservatieve meningen door Facebook. Het is niet duidelijk welke Nederlanders bij CitizenGo betrokken zijn. De website zegt hier niets over. 
Uiteraard is er niks mis met christenen die politiek actief zijn en met christelijke dingetjes willen komen. Maar de eenzijdige focus op de micro-ethiek, mensenrechten alleen voor christenen en andere orthodox-christelijke stokpaardjes zorgen ervoor dat de buitenwereld deze acties gewoon straal kan negeren. Om maatschappelijke en politieke veranderingen te bewerkstelligen moet je steun krijgen vanuit de samenleving en het luisterend oor van de politiek. Kortzichtigheid en zelotisme hoeven geen probleem te zijn, maar je moet wel buiten je eigen activistengroepje ondersteuning krijgen. LGBTQI-activisten en zwarte activisten hebben veel invloed op linkse politiek en zorgen zelfs voor een radicalisering van links, maar boze christenen staan moederziel alleen. Hun petitieacties zijn slechts een getuigenis. Niets meer, niets minder. Het heeft iets tragisch.

 

Afbeelding: Le supplice des adultères (1876) van Jules Arsène Garnier. Bron: Wikimedia / Wikipedia Commons