Vandaag in het verleden: de brute moord in Amsterdam op de toen 15-jarige Kerwin Duinmeijer. De zaak hield Nederland met name bezig door het feit dat de dader een racistisch motief zou hebben gehad. De zanger Frank Boeijen schreef daarover overigens een van zijn bekendste hits.

Het slachtoffer kwam op de avond van 20 augustus samen met enkele vrienden uit een snackbar gelopen. Kort daarop raakte hij betrokken bij een ruzie met een aantal skinheads die aan de overkant van de straat stonden. Een van hen, de in 2012 overleden Nico Bodemeijer, stak Kerwin vervolgens neer. Tijdens zijn daad zou hij meerdere racistische leuzen hebben geroepen. Duijmeijer overleed diezelfde avond nog in het ziekenhuis. Nederland reageerde geschokt. Niet alleen door de bruutheid en het vermeende racistische motief, maar ook door het feit dat Duijnmeijer door de bestuurder van een passerende taxi was geweigerd als passagier. Mogelijk was hij nog te redden geweest als de chauffeur geen probleem had gemaakt van bloed op zijn achterbank.

De dader werd gestraft, maar de rechter oordeelde ondanks de racistische leuzen dat er geen uitgesproken racistisch motief voor de moord was. De moordenaar was dan wel een racist, maar dat was niet de reden dat hij Kerwin doodstak. Uiteraard is dat juridisch gezien een wezenlijk verschil als het op de strafmaat aankomt. In de zwarte, en in het bijzonder de Surinaamse, gemeenschap in Nederland maakte dit desondanks ontzettend veel los.

Nog altijd wordt er jaarlijks een herdenking gehouden voor Kerwin Duinmeijer. De heftige moord en de turbulente en spraakmakende nasleep ervan zorgen ervoor dat er nog altijd over gesproken wordt. Al zal dat ongetwijfeld voor een gedeelte ook komen door het eerder genoemde lied van Frank Boeijen.

 

 

Afbeelding: Wikimedia Commons