Open brief van Ewout Klei aan Stella Bergsma.

 

Hoi slechtmensch,

 

Als ik je naam hoor moet ik altijd denken aan Stella uit de krantenstrip Single, die mannen verslindt als zoete broodjes over de toonbank. Een echte femme fatale dus, het archetype vrouw waar ik een sterke fascinatie voor heb. Maar jij bent helemaal geen archetype blijkt nu: je doet je voor als exhibitionistische aandachtshoer, maar is allemaal theater en je bent in werkelijkheid slachtoffer van deze cynische tijden. In het echt ben je een heel lief, empathisch vrouwmensch dat iedereen liefde wil geven. Geen brulaap maar een bloemenmeisje.

Dit archetype reproduceert alle clichés die je in progressieve kringen moet zeggen om erbij te mogen horen.

Die persoonlijke ontboezeming in HP/de Tijd raakte mij. Ik lees te veel columnisten die menen het licht te hebben gezien, die net als Joris Luyendijk het allemaal veel beter denken te weten dan het domme klootjesvolk, en in volle wapenuitrusting op de draken/windmolens afstormen. Neem Loes Reijmer. Wat GeenStijl haar geflikt heeft vind ik uiteraard niet kies. Maar toch. Dit archetype reproduceert alle clichés die je in progressieve kringen moet zeggen om erbij te mogen horen. In haar laatste column in de Volkskrant gaat ze weer tekeer tegen ‘witte mannen’ die seksistisch, racistisch en islamofoob (de onheilige onprogressieve drie-eenheid) zouden zijn. De gewraakte mannen in kwestie zou ik trouwens onder geen beding durven te verdedigen, jongens die uiteindelijk niet werden toegelaten tot Harvard omdat ze naargeestige grappen over Mexicanen, vluchtelingen, vrouwen, moslims en zwarten hebben gemaakt. Maar, en Reijmer is natuurlijk niet de enige, trekt dit weer door naar alle witte mannen, die collectief niet zouden deugen. Ik ben dat spuugzat. Net zoals ik geen rechtse column meer kan lezen waarin op hoge toon wordt beweerd dat we de ‘islamitische olifant’ niet mogen noemen in Nederland. Martin Sommer, die dat enkele jaren geleden beweerde, heeft sinds 2001 onder een steen geleefd. Sinds 11 september en Pim Fortuyn lijkt het soms nergens anders over te gaan.

Jij onttrekt je Venuszijdank wel aan die clichés. Je was een van de initiatiefneemsters van de #zeghet-campagne, waarin terecht aandacht werd gevraagd voor slachtoffers van aanranding. Helaas werd van deze actie dankbaar misbruik gemaakt door dat type feminist dat in ‘witte mannen’ het ultieme kwaad ziet. Precies dezelfde feministen die na de aanrandingen in Keulen op Nieuwjaarsnacht 2016 hun mond stevig dicht hielden, uit politieke correctheid. Dat er in Nederland een enorm cynisme is ontstaan ten aanzien van goede bedoelingen komt mede door die ten hemel schreiende schijnheiligheid. Welke Bekende Nederlander heeft nu echt een vluchteling in huis genomen? Geen een toch?

We hebben met de Gutmensch het kind in de Middellandse Zee gegooid.

Het bashen van Bekende Nederlanders en de spreekwoordelijke Gutmenschen is, en daar heb jij volkomen gelijk in, echter te makkelijk. We hebben met de Gutmensch het kind in de Middellandse Zee gegooid. Het feit dat moraliteit zo vaak wordt gekaapt door schijnheiligen betekent niet dat moraliteit an sich verkeerd is en dat het opkomen voor mensenrechten of voor vluchtelingen fout is. Ik voel mij ook zeer ongemakkelijk als ik het beeld zie van dat verdronken Syrische jongetje dat is aangespoeld op het strand. En ik word eerlijk gezegd misselijk als rechtse columnisten bij Pauw hierover woedend worden – niet over de dood van dat jongetje maar over de zogenaamde linkse manipulatie van die foto om op deze manier een ruimhartig vluchtelingenbeleid te verdedigen. Natuurlijk werd de wereldberoemde foto van My Lai – die kinderen die slachtoffer waren van een Amerikaans napalmbombardement – gebruikt door de vredesbeweging (geef ze eens ongelijk), maar dit gumt niet het leed van deze kinderen weg.

Jij bent cynisch geworden door de cynici, maar wil eigenlijk weer dat lieve meisje zijn dat iedereen gaat knuffelen, de hongerigen voeden, de naakten kleden, de gevangenen bezoeken enzovoort. Misschien moet je gewoon haar durven proberen te zijn. Deze cynische tijd schreeuwt om authenticiteit, snakt naar mensen die eerlijk zijn, oprecht durven te zijn. Verontwaardiging is tegenwoordig bijna altijd selectief en emoties zijn veel te vaak gespeeld. Daarom Stella, ontbloot je ziel en leidt ons, net zoals La Liberté op het beroemde schilderij van Delacroix, naar waarheid en waarachtigheid. Je kunt het Stella.

 

PS

Ik ben dat kleine jongetje dat naast je staat, met twee geladen pistolen.

Eugène_Delacroix_-_La_liberté_guidant_le_peuple

Afbeelding: La Liberté guidant le peuple, (1830 Musée du Louvre). Wikipedia / Wikimedia Commons