Hooooooooo neeeeee wat NU weer. De Britse acteur Benedict Cumberbatch moest vol op het sorry-orgel omdat de man negers ‘gekleurden’ had genoemd. Dit omdat je dus geen negers meer mag zeggen van alle beroepsboze Quinsies en fulltime gekoewetst-by-proxy witmensen.

Die zijn trouwens nóg erger he, witte mensen die alsmaar namens minderheden overal racisme zien. Middelbare kutten met moetkunnen-haar die hun nauw verholen koloniale wellust voor het stereotype ‘wilde zwarte man’ sublimeren in een beslist zaaddodend redderscomplex. Types die tussen de ongemakken van de overgang en de djembélessen door graag tijd maken om op hun facebookpagina hun al even wereldwinkeloïde oudemeisjesvriendinnen te wijzen op alledaags racisme. Het mooiste accessoire in die kringen is natuurlijk een halfbloed laatstekanskindje baren op je 40ste, maar zelf viezige dreadlocks nemen en/of vooral ook het racisme in jezelf aan de kaak stellen, dat mag ook. Ja, hee wat leuk dat u haar noemt, Sunny Bergman is er inderdaad zo eentje.

Die heeft een schandaliger negerhobby dan alle plantagehouders in de 19e eeuw bij mekaar. Onmiskenbare seksuele obsessie gecombineerd met een duister schuldcomplex en, de klassieke narcistische paradox, holier than thou-reddersfetisj in één. Zij liep op haar facebookpagina te mauwen over het racisme van deze geniale LOL-sketch over wereldmuziek, van Hans Teeuwen.

Want zomaar allerlei etnische geluidenmakerij die wij gemakshalve ‘wereldmuziek’ noemen, spottend afzetten tegen onze klassieken, jazz en blues, dat MAG helemaal niet van de correcte humorgestapo. Deze raciaal geobsedeerde moekes, die bijkans uit hun slip glibberen als ze ergens een gekwetste minderheid ontwaren, gaan dan ‘racisme’ gillen. En malle, makkelijk weerlegbare dingen als ‘wereldmuziek is net zo goed als onze muziek’ debiteren.

Nou zou je kunnen denken: geeft allemaal niks, houdt die vrouwtjes van de straat en ze moeten toch een hobby anders gaan ze allemáál boeken schrijven en 1 oud wijf a la Arthur Japin in de letteren is wel genoeg. Maar zo is het niet he. Dat mijnheer Cumberbatch publiekelijk sorry moet zeggen omdat hij godbetert gekleurde mensen zomaar ‘gekleurd’ noemt, komt doordat de raciale frustraties van de antiracisme-eskaders veel te main stream zijn. En omdat wij zulke vrouwtjes niet gewoon op een permanente vieze-oudevrouwen-vakantie naar Gambia sturen, maar subsidie geven om oohhoohoooRACIST-docu’s te maken.

Terwijl, wanneer zegt er eens iemand ‘sorry’ voor het elke dag weer, vanaf elke straathoek ‘kankerhoer’ en ‘slet’ sissen naar uitsluitend witte meisjes en vrouwen? Waar blijft de eerste D66-er die stelt dat PVV-stemmen geen racisme is, maar voortkomt uit sociaal-economische omstandigheden? Wanneer gaan ongewassen linkse types eens demonstreren bij premières van films waarin met allerlei wegmetons agitprop wordt getoond dat wij allemaal vresuluk racistisch zijn? Precies: nooit.

Ondertussen zitten wij met een probleem, want hoe noemen we negers nu ‘gekleurden’ niet meer mag? Slachtoffers-van-onderdrukking-en-slavenhandelgetinte medemenspersonen? Post-koloniaal benadeelden? Bruinoïde pigmentmensen? Sunny Bergman beschermaapjes? Beter zeggen we als witte mensen geen woord meer over, ehm, ‘hunnie’. Voor de zekerheid. Stiekem onder gelijkgestemden kunt u achter uw hand allicht eens de term ‘bruinen’ laten vallen maar ze zijn te beschermd, te kwetsbaar en te fragiel om in het publieke debat te noemen. Kennelijk. Mooi hoe antiracisme tot verkrampte totaalApartheid leidt.

Beeld cc: Bellaphon