De eerder dit jaar verkozen Franse president Macron beloofde een stevige hervormingsagenda. Bovendien was zijn campagne uitgesproken pro-Europees en wars van protectionisme. Maar om al deze plannen te verwezenlijken zal veel werk verzet moeten worden. De manier waarop dat vooralsnog gebeurt belooft helaas weinig goeds.

Franse media berichtten deze week over de enorme werkdruk onder Franse ambtenaren sinds Macron aan de macht is. Er zouden onredelijke eisen worden gesteld en een groot aantal medewerkers van ministeries zou inmiddels overspannen zijn. Dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van een progressieve agenda.

Ook kwam Macron in het nieuws door zijn vrouw Brigitte. Hij heeft haar een functie aangeboden in zijn staf. Weliswaar onbezoldigd, maar veel Fransen kunnen het niet waarderen dat Macron zijn partner in het centrum van de macht toelaat. Een aantijging van nepotisme zou te ver gaan, maar chic is het niet. Veel Fransen ergeren zich sowieso aan Macrons aanhankelijkheid als het om zijn vrouw gaat. Ze is nagenoeg overal bij.

Macron is misschien wel de meest progressieve en open president die Frankrijk ooit heeft gehad, maar dan zal zijn manier van regeren daar ook op aangepast moeten worden. Die is volgens veel critici, maar ook volgens intimi, nogal autoritair. Het valt goed voor te stellen dat je in deze val trapt wanneer alles electoraal meezit, maar hoogmoed komt in bijna alle gevallen voor de val. Macron moet dus uitkijken.

De agenda van Macron is veelbelovend en verdient steun en vertrouwen. Maar het valt te hopen dat het jongste Franse staatshoofd sinds Napoleon op tijd inziet dat besturen een kunst is die weinigen verstaan. Hij zal voorzichtiger moeten zijn en wellicht iets minder ambitieus. Hij wil het ambtenarenapparaat, terecht, juist verkleinen maar een nog grotere druk op de ambtenaren zou niet geaccepteerd worden. Als Macron dit alles verstandig aanpakt wordt de kans dat hij voor een tweede termijn wordt gekozen groter en hoeft hij niet te vrezen dat hij te weinig tijd heeft om zijn programma tot volle uitwerking te laten komen. Aan de steun in het parlement zal het bepaald niet liggen.

 

Afbeelding: Wikimedia Commons