De SP in Den Helder mag niet aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen van het partijbureau. De SP in Kampen (vier zetels in de raad) gooit zelf de handdoek in de ring, uit onvrede over het landelijke beleid.

 

Richard Boddeus, fractievoorzitter van de SP in Kampen, vertelde vandaag aan dagblad De Stentor dat zijn fractie en het plaatselijke SP-bestuur unaniem hebben besloten om van deelname aan de gemeenteraadsverkiezingen af te zien. Ze komen tot dit besluit uit onvrede over het beleid van landelijk partijvoorzitter Ron Meyer. De SP in Kampen is geen voorstander van het Nationaal Zorgfonds, het stokpaardje Meyer, en bovendien missen ze in Kampen een helder uitgewerkte SP-visie over integratie en milieu.

Op dit moment heeft de SP vier zetels in de Kamper gemeenteraad. Het zou jammer zijn als die zetels opeens verloren gaan. Boddeus vertelt de journalist van De Stentor dat men nadenkt om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen onder een andere naam, maar veel meer wil hij hierover niet kwijt.

Enkele weken terug had Boddeus zich, net als oud-Kamerleden Sharon Gesthuizen en Tjitske Siderius, ook behoorlijk kritisch over zijn partij uitgelaten:

Er moet meer gedaan worden met de verschillende smaken binnen onze partij. Anders worden we écht een partij in de marge. Onze kernwaarden zijn duidelijk, maar het is de vraag of je daadwerkelijk iets bereikt. Dat is niet mijn keuze. De SP wilde een stap vooruitzetten en beoogde regeringsdeelname. Ik vind dat twee stappen achteruit zijn gezet. Dat kon nooit de bedoeling zijn.

(…)

Eigenlijk wil de SP terug naar de jaren 80 en met spandoeken de straat op. Het is de visie van partijvoorzitter Ron Meyer. Hij komt van de vakbond. Maar de realiteit is veranderd. Veel mensen hebben een prima salaris en goede huisvesting en zorg. De groep die dat niet heeft, gaat niet meer massaal de straat op.

De isolationistische koers van Ron Meyer, die van de SP weer een actiepartij lijkt te willen maken, stuit bij veel SP-politici op verzet. Zij willen een partij waarin intern debat mogelijk is, een partij ook die niet bang is om de handen vuil te maken. De ChristenUnie ging van de marge naar de macht en GroenLinks van de straat naar de staat, maar de SP beweegt zich van de zetels weer terug naar de zelfkant.

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons