Twitter ontplofte vandaag vanwege de Sinterklaasintocht in Dokkum. Linkse en zwarte activisten wilden met enkele bussen naar Dokkum reizen om daar te demonstreren, maar ze werden op de snelweg klemgereden door boze Friezen. Sinds de moord op Bonifatius was het nog nooit zo onrustig in het Friese provinciestadje.

 

Aan de achterlijke Zwarte Pietendiscussie heb ik nooit serieus meegedaan. Voor The Post Online heb ik een keer voor de grap een aantal alternatieven aangedragen, maar vervolgens gingen mensen elkaar in de comments in de haren vliegen over de vraag of Zwarte Piet al dan niet moest blijven.

Het is nu wel mooi geweest, schaf die poppenkast maar af. Kick out Zwarte Piet. Spuugzat ben ik de discussie. Ook de discussie over alternatieven als Stroopwafelpiet of Spaanse Piet, die volgens boze burgers landverraad en volgens SJW-activisten uiteraard nog steeds racisme zijn. Als we de boel afschaffen hebben we dit gezeur niet meer.

Betekent het einde van Zwarte Piet ook het einde van dit soort achterlijke discussies over Identity Politics? Ik vrees van niet. Zelfbenoemde antiracisten gaan dan zich voor 100% richten op het verwijderen van ‘kolonialistische’ standbeelden, naar goed Amerikaans voorbeeld. En de herdenking van 4 mei moet minder ‘wit’ worden, dus met minder aandacht voor de Jodenvervolging. Maar deze symbolen van de Nederlandse beschaving kunnen we wel met goede argumenten verdedigen. Jan Pieterszoon Coen natuurlijk niet, maar Michiel de Ruyter en de Dodenherdenking wel.

Belangrijk is of symbolen en tradities ook wat toevoegen aan de Nederlandse samenleving. Dát moet het criterium zijn. Niet het feit dat een symbool of een traditie nu eenmaal decennialang bestaat.