Het Vaticaan wil geen glutenvrije hosties, meldden afgelopen zondag diverse media. De katholieke cultuurtheoloog Frank Bosman ergerde zich aan de onwetendheid van de Nederlandse journalisten, die van dit nieuws een ‘fout feitenfestival’ maakten.

 

Wat is er aan de hand? Een maand geleden, op 15 juni, werd een interne memo door het Vaticaan uitgegeven, aan de collega-bisschoppen, waarin staat dat er voor eucharistieviering pure wijn en glutenhoudend brood te gebruiken. Pas op 9 juli,  bijna een maand later dus, wordt dit interne berichtje door de Nederlandse media opgepikt en heel groot gemaakt. Het is immers komkommertijd.

Frank Bosman ergert zich aan de onwetendheid van Nederlandse journalisten. Zo noemde De Telegraaf de eucharistieviering per abuis avondmaal, dat is het protestantse woord voor deze viering, en schreef de NOS-website dat katholieken de hostie aanbidden.

De cultuurtheoloog kon aan de ene kant wel om de fouten van de Nederlandse journalisten lachen, maar vond het anderzijds toch best wel kwalijk. Frank Bosman schrijft:

Als journalisten op andere gebieden zo slordig waren, zouden ze een flinke reprimande krijgen of misschien zelfs ontslagen worden. Ik geef een paar voorbeelden.

‘Prinses Maxima en haar vader Willem-Alexander bezoeken de Keukenhof in Groningen.’ – ‘De voorstanders van Zwarte Klaas hebben vandaag ongelijk gekregen bij de rechter.’ – ‘De formatiegesprekken zijn vandaag stuk gelopen omdat D66 weigerde zijn voorgenomen doodseskaders in de Amsterdamse barakken te houden’. – ‘Moslims hebben vandaag het einde van de Ramadan gevierd door met zijn allen naar de moskee te gaan om daar te picknicken met suikerbrood’.

Nee, die fouten maken ze niet. Omdat elke journalist zich er voor dood schaamt. Maar als het om die idiote rooms-katholieken gaat, dat maakt het geen lazer uit. Luie journalistiek. Van luie journalisten.

Zou het ouderwets antipapisme zijn, dat nog steeds niet helemaal is verdwenen in ons land? Of worden reformatorische en evangelische christenen door de niet-confessionele pers net zo slordig beschreven? In zijn humoristische, maar rake stukje legt Frank Bosman in ieder geval de vinger op de zere plek.