Jaren geleden verkondigde opiniemaker Izz ad-Din Ruhulessin bij Pauw & Witteman dat Nederland niet moest zeuren wanneer er in Iran een overspelige vrouw werd gestenigd. Het waren hun wetten en wij moesten de Iraanse soevereiniteit respecteren. Inmiddels heeft Izz zich bekeerd tot een vrijzinnige versie van de islam: hij maakte de weg van Mohammed (vzmh) in omgekeerde richting. De olijke opiniemaker wandelt echter nog steeds rond in een wonderlijke wereld waar djins, toverlampen en vliegende tapijten geen fantasie maar werkelijkheid zijn. We nemen zijn nieuwste openbaring vandaag eens kritisch onder de loep.

 

In zijn gastcolumn ‘Een ode aan de allochtoon’, meer literatuur dan journalistiek, fantaseert Izz er lustig op los en herschept hij de werkelijkheid. Zo schrijft hij over vluchtelingen:

Niemand kiest er vrijwillig voor om zijn geboortegrond voorgoed te verlaten. Vervolging. Honger. Oorlog. Uitzichtloosheid. Gedwongen door de kolonisator en in voormalige Nazikampen ondergebracht.

Het fenomeen economische migrant is Izz blijkbaar volledig onbekend. Ook het feit dat veel vluchtelingen naar het rijke West-Europa proberen te gaan en liever niet in eigen regio willen worden opgevangen is blijkbaar geen reden om zich even achter de oren te krabben.

In weerwil van de zichtbare en onzichtbare barrières die de Nederlandse samenleving voor ons opwerpt, heeft de zwarte- en zandkleurige Nederlander op eigen kracht zíjn deel van het integratieproces tot een historisch succes gemaakt. De parel der natie, die zich laat kenmerken door vastberadenheid, discipline en uithoudingsvermogen.

De spreekwoordelijke ‘kutmarokkanen’ van Rob Oudkerk – die nuance, nuance natuurlijk niet representatief zijn voor alle Marokkanen en alle allochtonen in Nederland – zijn onzichtbaar geworden in de meta-analyse van Izz. Ook de zogenaamde treitervloggers worden in het narratief van de opiniemaker niet meegenomen. De Duitse filosoof Hegel merkte in dit verband ooit treffend op: ‘Als het idee niet correspondeert met de werkelijkheid, dan is dat jammer voor de werkelijkheid.’ Maar laten we verder gaan.

Mensen, die vaak met lege handen als gastarbeiders of vluchtelingen naar Nederland kwamen, zijn nu directeuren, politici, journalisten, officieren, rechters, juristen, fiscalisten, ondernemers, chirurgen, ingenieurs en architecten. De allochtoon nam complete bedrijfstakken over, of blies er zelf het leven in. Vanuit niets bouwde hij bruisende gemeenschappen op, die nu de ruggengraat vormen van de Randstedelijke economie. Het is de zwarte- en zandkleurige Nederlander die het publieke en commerciële leven in de machtscentra van ons land gaande houdt.

Van kinderbijslag, studiefinanciering, uitkeringen en subsidies heeft Izz blijkbaar nog nooit gehoord. Nuance, nuance, er zijn ongetwijfeld veel succesvolle allochtonen. Maar hoe groot deze groep is, ook in verhouding ten opzichte van de autochtonen in succesvolle posities, wordt nergens duidelijk. Dat de allochtonen het publieke en commerciële leven in de machtscentra van ons land draaiende houden is, laat ik vriendelijk zijn, een interessante bewering, niettemin een die stevig gefacktcheckt moet worden. Cijfers Izz, zulke grote woorden schreeuwen om cijfers.

Vanaf zijn eerste stappen in de zandbak heeft de zwarte- en zandkleurige Nederlander zijn positie in dit land met bloed, zweet en tranen bevochten. De lange weg van de basisschoolleraar en zijn VMBO-kaderadvies naar de professoren die tevergeefs het proefschrift proberen neer te sabelen. Cum laude afstuderen terwijl zijn ouders soms niet eens kunnen lezen.

Je studeert niet cum laude af op een proefschrift, maar je promoveert cum laude op een proefschrift. Onze Izz heeft nog een lange reis door de Nederlandse onderwijsinstituties te gaan.

Vanuit de meest barre omstandigheden toonde hij wat het betekent om een strijder te zijn. (…) Voor velen ging dat pad niet over rozen. Voor sommigen een regelrechte lijdensweg. Van armoede. Van invallen en razzia’s. Van minder, minder, minder. Van te vroeg te grote verantwoordelijkheden moeten dragen. De steek- en schietpartijen. De mensenhandelaars. De eenzame abortus en de pasgeborenen in de containers.

De invallen en razzia’s heb ik blijkbaar gemist. Of behoren de Joden ook tot de groep die Izz aanduidt met de ‘zwarte en zandkleurige Nederlanders’? Belangrijker is dat Izz hier de wijsheid van de straat (steek- schietpartijen) nietzscheaans probeert te duiden, namelijk dat je van ongemakken en ongeluk sterker wordt. Dat klopt soms. Maar het kan ook de hele andere kant opgaan. Dat mensen voor het criminele pad kiezen, de gemakkelijke weg, of het fundamentalistische pad, de hemelse (helse) weg. Voor allochtonen die zulke verkeerde keuzes maken heeft Izz echter geen oog, het is immers een ode aan de allochtoon.

Dit is een generatie die zich niet laat vertellen dat ze dankbaar moet zijn. Nee, het is juist Nederland dat deze generatie dankbaar moet zijn om de energie die zij in dit drooggemalen moeras steekt. Het succes van de zwarte- en zandkleurige Nederlander is zuiver het resultaat van zijn eigen excellentie. Van de moed om de rug recht te houden in een vijandig klimaat dat hem al afwees voordat hij überhaupt werd geboren.

Heel nietzcheaans is ook de ‘Umwertung alle Werte’. Izz draait alles heerlijk om. Het is te idioot voor woorden dat autochtone Nederlanders alleen maar racistisch zijn en alleen maar de goedwillende allochtonen willen tegenwerken. In bepaalde progressieve kringen kom met je met zulke onzin weg – omdat die het beeld van de boze witte man en het zielige zwarte slachtoffer bevestigen – maar in de werkelijkheid ligt alles veel complexer. Allochtonen zijn niet per definitie zielig of slecht of succesvol, maar ze kunnen van alles zijn. Hun situatie hebben ze deels aan omstandigheden te danken maar ook deels aan zichzelf. Het idee van Izz dat allochtonen ondanks alleen maar tegenwerking toch heel erg succesvol zijn en Nederland in een paradijs hebben veranderd is nonsens. Zoals de PVV-opvatting dat allochtonen – vooral de islamitische natuurlijk – alleen maar lopen te profiteren en allemaal potentiële terroristen zijn even buitenissig is.

In het bijzonder de allochtoon die als eerste stappen zette in het conservatieve milieu van de overwegend door witte mensen bevolkte kantoren. Van negen tot vijf in een totaal andere wereld moeten zijn is slopend, om maar niet te spreken over de stompzinnige opvattingen die daar dikwijls bij het koffiezetapparaat de ronde doen. Het vergt karakter om jezelf staande te houden in deze mentale martelkamers. Keep your head up. Wij staan achter je.

Who is afraid of the big bad white man?

Dit is een generatie die beseft dat zij op eigen benen kan staan. Die laat zich geen slachtofferschap aanpraten door degenen die ons liever zien falen omdat zij empirisch bewijs nodig hebben voor hun sociologische theorieën over daders en slachtoffers. Of erger nog: daar GELD aan verdienen. Nee, de zwarte- en zandkleurige Nederlander weet: een vlinder die uit zijn cocon wordt getrokken zal blijvend verminkt zijn. Deze generatie laat zich niet verminken door degenen wier mate van sympathie correleert met onze mate van ondergeschiktheid.

Het hele betoog van Izz is ten diepste een slachtofferverhaal, dat hij als een succesverhaal probeert te slijten. Hij heeft hier geen empirisch bewijs voor nodig, want dat is autochtoons en wit, ofzo.

De weerbarstige zwarte- en zandkleurige Nederlander rekent genadeloos af met elk obstakel dat zijn emancipatie en succes in de weg staat.

Deze zin zou je met enige creativiteit ook kunnen lezen als een morele steun aan terrorisme en gewapend gezet. Gelukkig lees ik dat er niet in.

Hij hoeft niet gered, geholpen, beschermd of voorgetrokken te worden. Hij wenst niet het object te zijn van andermans drang om een schoon geweten te hebben. Diamanten vormen zich onder extreme druk. Al de factoren die volgens de statistici ons geboren om te falen maken, produceerden juist het tegenovergestelde: een hele generatie van edelstenen die tot ver over de horizon schitteren.

Eindelijk ben ik het 100% met Izz eens. Het grootste probleem van de multiculturele samenleving vormen niet de allochtonen, ook niet de PVV’ers trouwens, maar de progressieve autochtonen. De betweters die allochtonen willen voortrekken uit een misplaatst moralisme, waardoor er verkeerde verwachtingen worden gewekt – gratis geld en het idee dat je zomaar recht op dingen hebt zonder er iets voor te hoeven doen – met als gevolg dat veel allochtonen juist falen. En daarom ben ik toch geneigd, ondanks de bizarre grootspraak, de openbaring aan Izz het voordeel van de twijfel te geven. In de Verenigde Staten zijn migranten veel succesvoller. Waarom? Ze moeten zelf hun toekomst opbouwen. Daar heb je niet miljoenen subsidies voor allerlei idealistische onzinprojecten die toch niet werken, maar progressieve ‘Gutmenschen’ wel aan een baan helpen. Als Izz daar nu over had geschreven en de positieve kanten van de multiculturele samenleving met cijfers had onderbouwd dan had hij echt een heel goed stuk geschreven. Want positieve verhalen over de multiculturele samenleving zijn er wel degelijk en mogen best wel eens benoemd worden. Maar door het fantastische Fata Morgana van Izz zakken ze weg in de eindeloze woestijn.